Categorie Archief: politiek

#Wiedergutmachungsschnitzel

05 donderdag jan 2017

Posted by in politiek

≈ 1 reactie

Tags

, , , ,

Dat de VVD het bestaat opmerkingen te maken over vegetarische burgers, schnitzels en wat al niet meer!

In Duitsland heeft een minister dingen gezegd over de verwarring die ontstaat wanneer vegetarisch voedsel vleesachtige benamingen krijgt. Want ja, je zult maar een vegetarische Currywurst bestellen en er achter komen dat er geen vlees in zit! Dan gaat het volk verloren. Wat zeg ik, dat zet de bijl aan een diep in de historie gewortelde cultuur. Vandaar.

En nu willen twee VVD kamerleden hetzelfde in ons land.

Het nieuwe jaar is slechts een paar dagen oud. De wereld staat in brand. Dit jaar komen er verkiezingen die wel eens heel raar kunnen uitpakken met een partij die weliswaar heel groot wordt maar die absoluut niet zal gaan regeren. We leven in een Europa dat op zijn minst niet echt legitiem wordt gevonden door de burgers. We hebben duizend problemen die om een oplossing vragen. Maar tja, daar gaat het nu even niet om hè.

Geen idee wat de VVD wil bereiken met deze actie. Taaltechnisch is het al een hele uitdaging om dit goed te regelen, want waar houdt het op? Namen die suggereren dat er iets in zit wat niet zo is zijn namelijk oneindig. In wasmiddel zit geen was, een Hansworst bevat geen worst maar ook geen Hans en in een champignon zit geen non. Alleen al op Twitter komen ze voorbij met #schnitzelgate. Het bekijken waard.

Het lijkt dus iets met verkiezingen te maken te hebben, maar ik heb geen flauw idee wat. Hiermee zul je geen kiezers weghalen bij de PVV of D’66. Dus tactisch is het niet een sterke zet.

Zou het zo zijn dat deze twee onbekende kamerleden hebben gedacht ‘weet je wat? We zetten onszelf eens flink op de kaart!’. Is dat het? Is dit het item waarop zij historie willen schrijven?

Ik heb geen clou.

Ongeveer voor het eerst dat ik niet begrijp waar een actie van politici vandaan komt en hoe ik die actie moet zien. Wel blijft het verwonderlijk en hilarisch.

De VVD, partij voor het echte vlees.

 

Ik ben een groot blogger

29 donderdag dec 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , , ,

Mijn blogs behoren tot de top van bloggend Nederland. Wat zeg ik: Europa. Ik bedoel dit ironisch. Ik schrijf met plezier over zaken die me boeien -positief of negatief- maar daarin ben ik gewoon een blogger. Ironie houdt de mens in leven. Als je naast je schoenen gaat lopen, dat is het goed om met ironie naar jezelf te kijken. Zet je weer op de aarde.

We leven in mooie tijden. Werkelijk, dat ik nog mee mag maken dat er iedere dag een nieuwe partij wordt opgericht! Ik geniet er met volle teugen van. Dit is sarcastisch bedoeld voor alle duidelijkheid. Ik bedoel het tegenovergestelde. Ik vind namelijk helemaal niet dat we in mooie tijden leven. We leven in duistere tijden. En ik geniet er ook niet van. Sarcasme is een stijlfiguur die de toehoorder op het verkeerde been zet en als het meezit hem aan het denken zet. Sarcasme is zelfs een vorm van intelligentie, zo blijkt uit onderzoek.

Naast ironie en sarcasme, is er ook nog cynisme. Een cynicus is iemand die als hij een bos bloemen ziet, vraagt waar de kist met het lijk staat. Een cynicus is de oom op de verjaardag die het prima vindt dat al die boten op de Middellandse Zee omslaan. Dan komen er ook minder vluchtelingen naar Europa. Cynisme is de volstrekte verwerping van een positieve vertrouwende kijk op het leven. Het is ook het verwerpen van de verantwoordelijkheid voor eigen daden. Met cynici is het moeilijk leven omdat er uiteindelijk niets deugt, omdat niets en niemand te vertrouwen is en omdat het wereldbeeld inktzwart is. En als je een cynicus aanspreekt op zijn gedrag dan draait hij weg. Hij benoemt tenslotte alleen maar.

De huidige nieuwe politici…. o, wacht, dit moet ik natuurlijk anders zeggen. De mensen die nu in de schijnwerpers komen met hun volstrekt ondoordachte en niet-uitvoerbare plannen en die daarmee hopen in de politiek te komen zijn cynici.

Stuk voor stuk verklaren zij alle anderen tot totale verliezers die het allemaal verkeerd zien. En alleen zij hebben de kennis en het inzicht om de waarheid te kennen en alles nu eens anders te doen.

Als ik wil weten wat iemand morgen doet moet ik kijken naar wat hij vandaag doet. Dat gaat hij morgen weer doen namelijk. Dus het hebben van warrige theorieën over de natiestaat zal leiden tot warrige politiek die ten koste van veel zal gaan. Het als journalist schofferen van iedereen, op hoge toon, zal leiden tot het schofferen van collega’s in de politiek. Het totaal lak hebben aan iedereen behalve de eigen familie van Trump zal leiden tot ongebreideld nepotisme als hij eenmaal president is.

Zittende, echte politici zijn niet anders als mens. Als de PVV overal tegen is zonder ook maar ooit één plan tot succes te maken dan is dat cynisme. Het ligt ook aan iedereen behalve de eigen mensen dat het maar steeds niets wordt. Het komt niet eens in de mensen op dat het misschien wel eens aan de eigen plannen zou kunnen liggen. Als ‘het volk’ de ruiten ingooit van asielzoekers met een verwijzing naar het ‘minder, minder, minder’ dan zal de PVV nooit zich daarvoor verantwoordelijk achten. Zij zal zelfs niet oproepen ermee te stoppen. Niets. Helemaal niets.

Cynici krijgen alle ruimte momenteel. Enige tijd geleden sprak ik met van de PVV fractieleden, niet de minste, en vroeg wat zijn wereldbeeld is. ‘Inktzwart’ zei hij, ‘Europa zal verdwijnen en volstrekt islamitisch worden.’ Dat waren letterlijk zijn woorden. In ons gesprek bleek het gewoon een aardige, zeer hartelijke vent te zijn. Zeker geen slecht mens. Zijn beeld was volstrekt uitzichtloos.

Het lijkt alsof er behoefte is aan cynisme bij veel mensen. Mensen die het gevoel hebben dat ‘zij’ niet deugen. Dat ‘de elite’ alles voor zichzelf regelt en niet voor hen. Die mensen moeten wel bedenken dat cynici er niet zijn voor hen. Geheel en al zijn zij er voor zichzelf en voor niemand anders. Waarom? Omdat ook het volk uiteindelijk te wantrouwen is. Daarom.

Een cynicus heeft geen vrienden, slecht potentiële vijanden. Een cynicus komt voor niemand op behalve zichzelf. Een cynicus zal zeggen ‘zie je wel, ik heb het je verteld’ als het anders loopt dan hij dacht. Een cynicus twijfelt aan iedereen behalve aan zichzelf.

Cynisme leidt tot helemaal niets. Hoogstens tot het einde.

 

Lenin leeft en heet Geert

20 dinsdag dec 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , ,

Afgelopen week werd me opeens duidelijk wat me al tijden dwars zat. Ik las over Wilders, luisterde naar hem en iedere keer had ik het gevoel “dit heb ik al eens eerder gelezen”. Ik kon er de vinger niet op leggen. En, nee, ik was niet in de stemming voor een Godwin dus die liet ik links liggen.

En opeens wist ik het! Lenin! Dat was het. Jaren geleden heb ik veel van de beste man gelezen en ik had nog het een en ander in mijn boekenkast staan. Ik pakte het boekje “Wat te doen?”, geschreven aan het begin van de 20ste eeuw (1902). Uit dit boek komt de beroemde uitspraak “Geef ons een organisatie van revolutionairen en we zullen Rusland omverwerpen”.

fullsizerender

Waarom moest ik aan Lenin denken bij alles wat ik las en hoorde? Een paar duidelijke paralellen zijn aanwijsbaar, zonder overigens te zeggen dat beide heren hetzelfde doel hebben: de vestiging van een communistische heilstaat. Wel een heilstaat trouwens.

Als schrijver is Lenin onnavolgbaar slecht. Kan aan de vertaling liggen maar wat een rommelig taalgebruik. Als openbaar spreker daarentegen was hij heel duidelijk, heel opzwepend en zeer polariserend. Zijn wereldbeeld was heel duidelijk: er waren de goeden en er waren de slechten. Al zijn toespraken zijn doordrenkt van dit gegeven. Er spreekt onverzoenlijkheid uit en in de jaren zijn zij harder van toon geworden.

Daarnaast wantrouwde en verketterde hij iedereen die het niet met hem eens was. Dat waren dwaallichten, neprevolutionairen, revisionisten, vijanden van het volk. Ook dat werd steeds radicaler. In het begin wilde hij nog wel samenwerken met anderen, maar dat veranderde. Steeds meer intern gericht en steeds meer op controle.

Verder wantrouwde hij alle media. “Zogenaamde” kranten met zogenaamde “vrije” nieuwsgaring. Al die MSM, die toen niet zo werden genoemd natuurlijk, moesten worden gewantrouwd en uiteindelijk afgeschaft en vervangen door “goede” kranten. Kranten zonder kritiek: kritiek is immers kleinburgerlijk en vijandig. Afschaffen dus.

Alle staatsinstituties, de gehele rechterlijke macht, politie en zittende politiek: alle vijanden van de waarheid. Een waarheid die alleen Lenin kende.

Die waarheid was dat hij opkwam voor het volk, dat alleen hij wist wat het volk wilde en dat alleen hij daarvoor kon zorgen. Geloven in democratie deed hij niet. Hij wilde een sterke partij van beroepsrevolutionairen die het juiste zou gaan doen. De sterke overtuiging te weten wat het volk wilde en nodig had was duidelijk aanwezig, maar in de uitvoering zou datzelfde volk alleen maar voor zijn voeten lopen.

Lenin had het vermogen heel goed te voelen waar het land stond en welke plek hij in moest nemen om aan de macht te komen. Hij had het al eens eerder geprobeerd maar toen was hij te vroeg. Gematigden kwamen aan de macht maar die gaven het volk niet wat het wilde: snelle veranderingen en wraak op de heersende elite. Toen Lenin in 1917 voor de tweede keer de revolutie predikte had hij meer succes. Direct werden kranten lamgelegd, politiebureaus ingenomen, de rechterlijke macht opzij gezet en er werden zogenaamde volksraden in het leven geroepen. Partijleden kwamen op alle belangrijke posities. Hier is geen enkele parallel te vinden met het heden natuurlijk. De staat was toen failliet en op, het land bankroet en de mensen waren alle oorlogen en plunderingen meer dan zat. Dit alles zal in Nederland niet gebeuren is mijn overtuiging.

Wanneer ik stel dat Lenin terug is, dan doel ik op de manier van optreden en van het verketteren van iedereen die het niet met hem eens was. De verongelijkte toon, het wegzetten van andersdenkenden als “nep” en het tot op het bot overtuigd zijn van het eigen gelijk. Hij schijnt ook geen gevoel voor humor te hebben gehad. Wat altijd een slecht teken is.

Sjto djèlatj, of “wat te doen” is nog steeds een moderne titel. Het zou zo maar de titel van een verkiezingsprogramma op 1 A4tje kunnen zijn.

 

 

 

Premier Wilders

12 maandag dec 2016

Posted by in politiek

≈ 1 reactie

Tags

, , , ,

Stel, Wilders’ PVV komt uit op 35 zetels. Dat zou betekenen dat 2.275.000 Nederlanders op hem gestemd hebben (bij 75% opkomst), wat neerkomt op 17,5% van alle stemgerechtigden in Nederland. Niet bijster veel zo gezien, maar hij zou wel als winnaar uit het democratisch proces tevoorschijn komen.

Ik ga even voorbij aan de nogal doorzichtige retoriek van Wilders dan heel het land in opstand komt als de PVV dan niet mag regeren. Ik ben ook heel het land (omdat dat niet bestaat) en geloof me, ik kom niet in opstand om die reden.

De vraag is: moet de winnaar ook regeren of zelfs de premier leveren als het ervan komt?

De redenen die de PVV zelf aanvoert waarom ze niet welkom zijn, zijn van schoolpleinniveau. Eerst iedereen voor rotte vis uitmaken en dan klagen dat je niet op verjaardagen wordt uitgenodigd. Erg kinderachtig. En toen zij uiteindelijk wel werden uitgenodigd op het feestje, en Rutte 1 gedoogden, hebben ze er zelf weer een zootje van gemaakt en zijn zij weggelopen. Het gedrag van de afgelopen jaren maakt ook niet dat je uitkijkt naar samenwerking. Een single issue partij met als leidraad intense afkeer van een bevolkingsgroep is niet echt plezierig om mee samen te werken. Maar goed. Toch stel ik het volgende voor.

Als de PVV de grootste wordt dan moet Wilders direct de opdracht krijgen een regering te vormen. Mag allemaal na een informatieronde waarbij allerlei mogelijkheden worden onderzocht, als de uitkomst maar is dat hij moet gaan formeren. Ik zou zeggen, laten we de heer Wilders serieus nemen en hem de kans geven een kabinet te formeren. Laten we hem ook de kans geven premier te worden en van start te gaan.

Ik stel dit voor omdat ik vind dat duidelijk moet zijn dat het systeem waar hij op spuugt en nep noemt een systeem is dat blind is voor opvattingen. Dat heet parlementaire democratie. Dat je dus ook als rabiate partij de kans krijgt te formeren. De ironie is natuurlijk dat Wilders zo ongeveer het langstzittende Tweede Kamerlid is, dat hij in die rol wetgever is en dat hij tegelijkertijd ermee wegkomt zijn afkeer te uiten van zowel dezelfde Tweede Kamer én de rechterlijke macht. Die ironie wordt hem aangeleverd door zijn stemmers.

Geef hem dus de kans een kabinet te formeren, goede mensen bijeen te brengen die kundig zijn en van start te gaan. Laat hem dat doen omdat in alle jaren de PVV nog nooit ergens verantwoordelijkheid voor heeft genomen. Wel roepen maar niet de verantwoordelijkheid nemen voor wat je roept is erg onvolwassen. Laat hen volwassen worden. Onze democratie kan het aan.

Kan de PVV het aan? Ik denk van niet. Niet omdat iedereen tegen is maar omdat zij zelf niet in staat zullen zijn een land te leiden. Een heel land en niet alleen de eigen doelgroep. Premier te zijn van alle Nederlanders en niet alleen van de eigen stemmers. Dat is complexer dan het roepen van leuzen en het van je vervreemden van heel grote groepen mensen, zo ongeveer 82,5% van alle stemgerechtigden. Het betekent niet alleen beleid formuleren maar ook goed uitvoeren. Het betekent dat je moet vertrouwen op instituties die er zijn omdat zonder die instituties een land onbestuurbaar wordt. Het betekent ook dat je als Keizer je kleren moet tonen, vooral aan hen die op je gestemd hebben. Dan moet je dus wel kleren hébben.

De reacties zullen voorspelbaar zijn. De die hard aanhangers zullen bij alles wat lukt juichen en bij alles wat niet lukt anderen de schuld geven. De gewone aanhangers zullen zich teleurgesteld ook van de PVV afkeren omdat het opeens een gewone partij blijkt te zijn die ook heel veel belooft maar nog niet de helft kan waarmaken. Precies zoals het gaat.

Dan is er ook nog het risico dat er schoon schip gemaakt gaat worden in Nederland. Dat risico is klein. De Grondwet kan niet zomaar worden gewijzigd. Zuivering van bijvoorbeeld het rechtsapparaat en de media zijn wel heel erg jaren 40 vorige eeuw en daarmee moeilijk voor te stellen. Denk ik. Wellicht ben ik naïef.

Regeren? Ik denk dat Wilders dat niet eens wil.

Politici die hun graf graven

05 zaterdag nov 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , ,

Helderheid, transparantie, doen wat je zegt en zeggen wat je doet, openheid, je hart luchten, opkomen voor jezelf. Allemaal heel moderne zaken. Combineer dat met een afkeer van “oude politiek” en “de elite” en er ontstaat een dodelijke mix. Dodelijk voor de politiek waarbij politici hun eigen graf graven. Dat is wat momenteel gebeurt.

In Nederland ontspoort iedere discussie in een ja/nee discussie, welles/nietes. Feiten zijn niet belangrijk, wel subjectiviteit, het gevoel. Van de discussie over Zwarte Piet tot aan die over het handelsverdrag met Oekraïne. Het is óf het een óf het ander. Dat bekt lekker en het voedt het beest dat publieke opinie heet. Die publieke opinie is gulzig, ongenaakbaar en ongrijpbaar. Er is een duidelijk verband tussen het aantal decibel dat wordt geproduceerd en de aandacht vanuit de media. Niets doet het beter dan de onderbuik en het eigen gelijk. Er zijn heel veel voorbeelden, uit alle hoeken.

De onwaarschijnlijk grote aandacht voor een niet al te getalenteerde treitervlogger die nog niet in staat is geweest welke opleiding dan ook positief af te sluiten is een voorbeeld. De aandacht voor een relatief kleine groep die zich verzet tegen Zwarte Piet en daarin zelotisch fanatiek is. De aandacht voor allerlei splinterclubjes op rechts die allerlei tegenstrijdige dingen zeggen en vervolgens iets anders doen. Uitspraken over de rechterlijke macht die niet zou deugen. En als laatste politici die vooral met hun standpunten varen op en meewaaien met de publieke opinie.

Dát de politici meewaaien met die publieke opinie staat dus niet op zich. Maatschappelijk is er een trend waarin mensen hun eigen mening en gevoel het allerbelangrijkst vinden, ver verheven boven de mening en gevoelens van anderen. Maar dat politici hieraan meedoen is dom en uiteindelijk gevaarlijk voor diezelfde politiek.

Waarom?

Ieder land moet worden bestuurd. Anders dan velen denken is dat niet hetzelfde als bijvoorbeeld het leiden van een bedrijf of een huishouden. Besluiten die nu worden gemaakt hebben gevolgen tot in lengte van decennia. Besluiten leiden vaak tot wetgeving waarna iedereen met diezelfde wetgeving te maken krijgt. Besturen betekent ook dat er inclusief moet worden gedacht: met iedere inwoner van Nederland moet rekening worden gehouden. Je kunt het wel anders willen maar het kan niet anders. Althans, als je niet wilt vervallen in een samenleving met officieel benoemde tweederangs burgers, zoals de PVV wil. Als je dat doet glij je af naar een populistische dictatuur.

Politici moeten dus rekening houden met diegenen die zij niet per sé vertegenwoordigen. De regering moet dat zelfs altijd, iedere dag weer ómdat zij er zijn voor iedereen.

Sterker nog, na iedere verkiezing zullen politici moeten samenwerken om een regering te vormen en om wetten aangenomen te krijgen. Iedere politicus die democraat is weet dat en zal daar ook op aansturen. Zo werkt het, zo komt een samenleving tot stand. Samen leven betekent samen er uitkomen en een beetje naar elkaar opschuiven.

Waardoor graven politici hun eigen graf? Door mee te blèren met het populisme (CDA: nee is nee in het referendum, ook al denken wij er zelf heel anders over) en hun toonhoogte over te nemen (“pleur op”) suggereer je dat de simpele oplossing bestaat én dat jij er voor gaat zorgen. Er komen verkiezingen aan en dus zal dit geblèr toenemen is mijn voorspelling.

De dag na de verkiezingen gebeurt er direct iets anders. Standpunten worden afgezwakt, men gaat elkaar opzoeken om een coalitie te vormen en alle beloftes blijken niets waard. De mensen raken verder teleurgesteld. De populisten stijgen in de peilingen, de gevestigde politiek gaat weer stevige dingen vinden tegen de tijd dat er verkiezingen komen en daar gaan we weer.

Hoe kunnen politici dit graven van hun eigen graf stoppen?

Door leiderschap te tonen. Door gewoon te zeggen: jongens het referendum was raadgevend, dank voor de raad maar we doen er niets mee. Door niet meer pleur op te roepen maar door helder uit te leggen dat al die Jihadgangers Nederlanders zijn en dat daar het strafrecht voor geldt. Dat er een wetsvoorstel wordt ingediend om die Jihadisten het Nederlanderschap af te nemen. Dat het aanvaarden van zo’n voorstel lang gaat duren. Dat dat zo moet omdat we in een rechtsstaat leven.

Door bij ieder voorstel vanuit populistische hoek te vragen: hoe moet dat dan gebeuren? Hoe past dat binnen de wet? Hoe wilt u dat betalen en welke andere keuzes maakt u dan? Hoe wilt u dat uitleggen aan iedereen die het betreft? Et cetera.

Ik vind dat er geen enkele rekening moet worden gehouden met makkelijk gepraat vanuit de onderbuik. Altijd mag worden gevraagd naar feitelijke onderbouwing van de analyse én de uitwerking. Mensen gaan dat dodelijk saai vinden en zullen het wantrouwen. “Zie je wel dat er geen rekening wordt gehouden met mijn mening”. Het zal zeker gebeuren.

Politiek geen beter land dan een saai land. Voor opwinding verhuize men naar Venezuela, een buurland. Of Syrië. Of 80% ergens op de wereld. Nooit saai, maar totaal onleefbaar naar onze maatstaven.

Veel geluk.

 

De zwijgende meerderheid

12 maandag sep 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Er zijn mensen die zeggen dat zij verwoorden wat de zwijgende meerderheid wel denkt, maar niet durft te zeggen. Er zijn partijen die dit pretenderen. Er zijn heel serieus mensen die zeggen te weten wat de zwijgende meerderheid denkt, wil en vindt. Politici meestal.

Het grote probleem hiermee is dat een zwijgende meerderheid zwijgt. Geen clou wie het zijn en vooral geen clou wat zij vindt. Diegenen die het woord voeren namens die zwijgende meerderheid zwijgt zelf niet. Is dus ook geen onderdeel van die zwijgende meerderheid.

Dit is niet zomaar een semantisch leuk dingetje, een woordspelletje. Het echte probleem is dat diegenen die praten in een publiek debat per definitie een minderheid vormen en de rest dus zwijgt. We hebben geen idee van hun motieven om te zwijgen, laat staan dat we weten wat hun overtuigingen zijn.

Zeker, er zijn allerlei peilingen. Daaruit blijkt dat een groot deel van de Nederlandse bevolking iets vindt. Dat grote deel is overigens nooit de meerderheid maar hoogstens een heel grote minderheid. Er zijn ook gebeurtenissen waarin mensen het woord nemen, bijvoorbeeld bij protestbijeenkomsten. Maar ook die mensen zwijgen niet en zij zijn altijd redelijk duidelijk wat ze vinden. Komen niet met een oplossing maar in ieder geval wel met het uiten van hun grieven.

De paradox is geboren. Zij die hun mond open doen behoren niet tot de zwijgende groep maar kunnen wel pretenderen namens die zwijgers te praten. Hoe komen zij aan hun informatie? Telepathie? Piskijken? Eigen onderzoek? Praten met de achterban? Met iedereen? Hoe dan? Waar dan? Wanneer dan? Met wie?

Het geval wil dat die zwijgende meerderheid wordt gebruikt om de eigen, meestal niet al te populaire, standpunten te onderbouwen. De mensen in de straat vinden…. en dan komt er iets.

Bottom line moet je iedereen die namens anonieme anderen spreekt te diepste wantrouwen. Vooral in de politiek. Juist in de politiek. Het is een truc die wordt gebruikt om niet te worden tegengesproken, gebaseerd op helemaal niets. Of de politicus nu links of rechts is, het maakt niet uit. Wantrouw uitspraken die de zinsnede “de mensen”, “de zwijgende meerderheid”, “de hardwerkende Nederlander” of wat dan ook bevatten.

Iedere politicus praat namens zichzelf en het is aan mij en alle andere Nederlanders daar wat van te vinden. Zo snel een politicus praat namens een groep kun je stoppen met luisteren. Dan is het geen standpunt meer, maar populisme, volksmennerij, kwade trouw, oneerlijkheid. Altijd.

De zwijgende meerderheid bestaat niet.

Weg met de elite?

15 maandag aug 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , ,

 

De elite. Je struikelt er virtueel over op social. Als ik de berichten lees op Twitter die zich keren tegen de elite dan kan ik het aantal niet bijhouden. Vooral gecombineerd met de term “politiek correct”. Het leidt tot een waas voor de ogen, een felheid die ongekend is en soms tot onverholen haat. Als iets tot zulke sterke emoties leidt dan moet er iets aan de hand zijn denk ik dan.

Dus, wat is er aan de hand?

Laat ik eerst duidelijk zijn dat ik niets tegen elites heb. Mensen die op basis van verdiensten een hoge positie (wat dat ook moge zijn) innemen. Ik hoop dat als ik ooit een ernstige ziekte heb, dat ik dan aan tafel kan komen met de elite der geneeskunde. Dat geeft mij een hogere kans op genezing dan wanneer ik met de minderen aan tafel zit. En je weet dat als je naar de Olympische Spelen kijkt, je kijkt naar de elite van de sport. Anders zou de aandacht snel weg zijn. 100 Meter sprint in 23,8 seconden is niet echt interessant. Zo bezien is een elite een topgroep binnen een bepaalde wereld die die positie heeft verkregen en daar bepaalde privileges voor terugkrijgt. Topsporters krijgen beter betaald dan amateurs.

Ik heb ook niets tegen een politieke elite. Mensen die verstand hebben van zaken waar ik geen of minder verstand van heb en die daar hun beroep van hebben gemaakt. (Aardig is natuurlijk dat onderdeel van die elite bijvoorbeeld Geert Wilders en Martin Bosma zijn, twee beroepspolitici die zich enorm afzetten tegen de elite. Een mooie interessante vorm van zelfhaat.) Ik heb er zelfs vertrouwen in dat politici hun werk goed doen zodat ik altijd netjes  ga stemmen. Daarbij laat ik me leiden door standpunten en uitspraken van diezelfde politici. Als ze er een zootje van maken stem ik er niet meer op.

Waar  komt die haat tegen elites dan toch vandaan?

Volgens mij is het simpel. Het begrip wordt gebruikt om een heel specifieke groep aan te duiden. Vooral linkse regenteske politici die in grote huizen wonen, in buurten waar alles koek en ei is en die geen idee hebben wat er onder het volk speelt. Niet alleen dat: zij hebben niet door dat het volk het beter weet. Beter weet wat goed is voor Nederland. Zij, de elite, luisteren nooit naar het volk en hebben lak eraan. Zij beloven van alles maar doen iets anders. Ze kleven aan het pluche, geven elkaar de beste banen, sturen hun kinderen naar de beste scholen en regelen dat de shit bij het volk terechtkomt en niet bij henzelf.

Dat is ongeveer het verhaal dat ik terugvind op social.

Waar gaat het volgens mij mis?

Allereerst heeft iedere samenleving elites: mensen die iets beter kunnen dan de rest. Godzijdank. Je kunt mij met een masker voor en een scalpel in mijn hand een OK binnensturen, de kans dat de patiënt overleeft is klein. Ik behoor niet tot de elite der geneeskunst. Je kunt mij voetbalscheidsrechter maken maar dat wordt niks. Gelukkig zijn er mensen die daar veel meer van weten dan ik. Je hebt elites nodig. Ze kunnen iets wat jij niet kunt. Deal with it.

Verder wordt vergeten dat die elites iets hebben moeten doen en laten om op hun plek te komen. Je moet wel heel erg van politiek en macht houden wil je ooit in de Tweede Kamer komen en blijven. Anders haak je af. Het is hard werken, zeven dagen per week, 24 uur per dag. Je komt er niet met gelanterfant.

Daarnaast is het handig om elites te hebben. Zij zullen sneller tot een gewogen oordeel komen dan de niet elites. Je kunt wel voor de simpele oplossing willen zijn maar die werkt vaak niet eens. “Geen AZC in mijn wijk!” Ok, maar waar dan wel? En wanneer? En hoe? En voor hoelang? Elites overzien vaak beter wat de gevolgen zijn van handelingen.

Het is kortom handig dat er elites zijn en onvermijdbaar. Als “het volk aan de macht” is duurt het maximaal een jaar voordat nieuwe elites opstaan.

Wat kan de politieke elite, want daar gaat het om, in de tussentijd doen?

Stoppen met zich verdedigen en gewoon vertellen wat zij doen en waarom. De anti-elitisten niet vragen om losse uitspraken maar om plannen die uitvoerbaar zijn. Ze betrekken bij plannen, voornemens en vooral ook bij besluiten. Luisteren en vervolgens uitleggen wat de complexe werkelijkheid nog meer inhoudt. Dat dat hun werk is om daar rekening mee te houden. Dat van politici mag worden verwacht alles af te wegen en dan toch een besluit te nemen. Dat ieder besluit een compromis is. Dat luisteren naar iedereen niet hetzelfde is als iedereen zijn zin geven. En dat ieder besluit iemand of een groep boos zal maken omdat ie zijn zin niet krijgt. Tot vervelens toe uitleggen. Steeds weer.

Het is niet anders. De elite zal de rest serieus moeten nemen. De rest zal de elite serieus moeten nemen. Of anders gewoon wegstemmen. Dat kan in Nederland.

Dat is de luxe van Nederland.

Vooral naïef zijn en blijven

16 woensdag mrt 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , ,

Is er een dansavond met vluchtelingen georganiseerd, wordt ie afgelast wegens bedreigingen. Er mag dus niet worden gedanst met vluchtelingen. Althans volgens sommigen in onze maatschappij. En als dat wel lijkt te gebeuren komen er bedreigingen zodat een en ander wordt afgelast. Wat gebeurt hier nu eigenlijk?

Het lijkt doodnormaal te zijn geworden dat mensen elkaar bedreigen. Om wat voor reden dan ook. Je zet op de verkeerde tijd de kliko buiten en je ontvangt een dreigbrief zal ik maar zeggen. Je twittert een mening en hop, de negatieve tweets worden over je uitgestort. Geen inhoudelijke argumenten maar gewoon met gestrekt been erin. Dat op zich duidt al op een immense geestelijke leegte. Mensen die bedreigen beschikken niet over al te veel intellect. Omdat zij geen woorden hebben gaan ze dreigen. Dat is éen reden. Blatante domheid. Stuitend, maar het is niet anders.

Er is nog een andere reden en die is naar mijn idee gevaarlijker.  Die is dat er een legitimatie is gekomen voor dit soort gedrag. Voor dit totale gebrek aan beschaving. Sommigen denken dat dit zeggen wat je wilt begonnen is bij Fortuyn, maar dat is niet zo. Fortuyn was een tegendraads denkende welbespraakte heer die tegen heilige huisjes durfde aan te schoppen. Zonder het met hem eens te hoeven zijn, herkende je stijl en eruditie.

Later pas is het normaal geworden elkaar grof en beledigend te bejegenen. Ik zie nog Rutte en Wilders voor me waarbij de een roept ‘doe ’s normaal man’ en de ander terugroept ‘doe zelf normaal’. Let wel, twee volwassen mannen die er geen enkele moeite mee hebben zich te gedragen als driejarigen. Dit soort gedrag lijkt leuk en triviaal maar het legitimeert anderen ook grof te worden.

Als leiders in een samenleving, of het nou politici zijn of anderen, gewoon vanuit de puberale, minder ontwikkelde onderbuik reageren dan mag iedereen dat toch. Als gewaardeerd wordt dat iemand “zegt wat anderen denken” dan is het toch OK uiting te geven aan al mijn ongenoegens. Sterker nog, als ongenoegen ertoe leidt dat dingen worden afgezegd dat is het blijkbaar heel nuttig om te schelden en te dreigen. En dat is het dus ook. Dansavonden worden afgezegd. Bijeenkomsten over AZC’s worden verschoven. Plannen om vluchtelingen te vestigen worden ingetrokken.

Er zijn twee dingen die gedaan kunnen worden.

Het eerste is dat iedereen altijd in moet gaan tegen gewoon geschreeuw en geblaat. Politici voorop. Dus niet reageren op dezelfde manier, maar verklaren en vragen om een verklaring. Wat bedoelt U met doe ’s normaal. Wat is normaal. Wie bent U om te claimen dat U het allemaal wel weet. Et cetera. Nooit capituleren voor de horde. Wat Merkel nu doet in Duitsland verdient waardering. Haar standpunt over vluchtelingen levert een verkiezingsnederlaag op. In haar eigen partijcombinatie is er opstand vanuit de CSU. En toch zegt ze dat ze blijft doen wat ze doet. Leiderschap is geen Voice of Europe verkiezing. Leiderschap is je morele kompas volgen ook als dat betekent dat mensen je voor gek verklaren.

Het tweede wat moet gebeuren is dat politici veel beter uitleggen hoe en waarom zij tot iets besluiten. Dat ze vertellen dat niet alles is te beïnvloeden maar wel te managen. Dat zij uitleggen dat zij er zijn om besluiten te nemen. En dan niet op basis van de dagkoers maar omdat een land of een stad bestuurd moet worden. Dat besturen dus iets anders is dan doen wat de meeste mensen vinden die dag. Dat zij inwoners altijd serieus nemen als die inwoners in alle redelijkheid het gesprek aangaan. Anders gewoon niet. Naar geschreeuw wordt niet geluisterd en geschreeuw heeft geen enkel effect op de besluitvorming. Dát moet worden gezegd. Ik luister als U luistert en vice versa. Anders gewoonweg niet.

Vrijheid van meningsuiting vergt de plicht van meningsvorming. Anders is het geen mening maar gewoon een uitspraak of geschreeuw. Als je je mening niet kunt onderbouwen idem dito. Jammer. Schreeuw voort, maar zo praten we niet met elkaar.

Dus: lekker een dansavond organiseren omdat dansen mensen tot elkaar brengt en dansen ook altijd feest is. Niet zwichten. Wel alert zijn en beveiligen. Wellicht een totaal naïef beeld van de werkelijkheid zo’n dansavond. Gebaseerd op Goedmensgedrag. Het zal.

De naïeven op deze wereld hebben recht op meer ruimte dan zij nu krijgen.

Ombudsellende

11 vrijdag mrt 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Iedere overheid is uit op het categoriseren en disciplineren van de bevolking. Op het in gelid krijgen van individuen zodat er beleid op kan worden geformuleerd of uitgevoerd. Overheden denken in groepen, nooit in individuen. Dat betekent per definitie dat geen enkel individu, dat immers geen statistische grootheid is, ooit perfect wordt behandeld. In het ergste geval wordt een individu ronduit slecht behandeld. In zo’n geval moet er een instantie zijn die vrij is van iedere twijfel en die voor het individu opkomt. Die instantie heet Ombudsman. Van Zutphen kan dat niet meer zijn. Ik zal uitleggen waarom dat zo is.

Bijna vijfendertig jaar heeft Nederland een Ombudsman. Zo lang al doet die ombudsman goed werk. De ombudsman moet de overheid controleren op zijn handelen. Iedereen kan drie namen noemen die verbonden zijn aan dit belangrijke instituut. Brenninkmeijer omdat die ongelooflijk kritisch was ten opzichte van de centrale overheid met betrekking tot omgang met burgers. Hij kwam altijd unverfroren op voor de rechten van de burger. Juist omdat de burger altijd minder machtig is dan de overheid.

Dullaert, de Kinderombudsman, omdat die tot ver over de irritatiegrens opkomt voor de rechten van kinderen. Met verve, passie en geweten.

Beide heren kenmerken zich door het centraal stellen van het individu tegenover overheden en overheidsinstanties. Daarbij streken ze tegen de haren van veel regenten in die liever willen horen dat ze het goed doen. Of minimaal het goed bedoelen.

De derde naam is nu die van Van Zutphen. In De Volkskrant van 10 maart staat een reconstructie van de gang van zaken rond het afserveren van Dullaert. Een ontluisterende reconstructie overigens.

Een paar dingen vallen mij op.

Allereerst het handelen van Van Zutphen. Even los van het feit dat hij oogt als een hoofdpersoon uit een roman van Bordewijk, is zijn gedrag ongelooflijk stram en ouderwets. Iemand die zich gedraagt als regent kan niet van verwacht worden dat hij de regenten gaat controleren. Uiterlijk en gedrag stroken niet met 2016.

Daarnaast de inhoud van wat hij doet. Ik vind dat iedereen die nieuw aan het roer komt, waar dan ook, een eigen team mag samenstellen. En dat gaat altijd ten koste van het oude team. Het is niet anders. Je moet door met mensen naar eigen keuze en niet met de erfenis van een ander. Maar toch. Hij is daar uiterst schimmig over én hij kan Dullaert niet ontslaan zonder overleg met de politiek. De Kinderombudsman heeft een eigen mandaat. Laat hem duidelijk zijn waarom hij van Dullaert af wil. Gewoon zeggen.

Dan de politiek. Het lijkt mij dat vooral de VVD klaar was met het activisme van Brenninkmeijer en Dullaert. Men wil toch vooral niet al te kritische bewakers van het overheidsbeleid hebben. Als een ombudsman een verlengstuk is van overheidsbeleid wordt de burger de dupe.

Alles bij elkaar kan het niet anders dan dat deze huidige ombudsman vleugellam is geworden door eigen onkunde, onhandigheid en regentesk gedrag. Ik kan inhoudelijk niet eens over hem oordelen omdat er niets uit zijn handen is gekomen behalve dit gedoe. Maar dat zegt al genoeg.

Deze man heeft, niet eens willens en wetens denk ik zo, iedere legitimiteit verkwanseld. En als je als controleur van de overheid iets moet zijn dan is het van onbesproken gedrag. Als controleur van de overheid mag je wel besproken worden door de politiek. Vol ergernis, dedain, afkeer, wat dan ook. Als je zoals Brenninkmeijer en Dullaert de toorn van de politiek over je heen krijgt dan weet je: ik doe iets goed! Dat punt zie ik Van Zutphen niet bereiken.

Tijd voor een echte ombudsman.

 

 

 

 

Het drama PvdA

14 zondag feb 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , ,

Het zijn moeilijke tijden voor de bevlogen medemens. Bij wie kun je nog terecht voor een sociaal genuanceerd geluid. Bij  wie met je overtuiging dat er altijd mensen zullen zijn die het zelf niet redden. En voor wie dus moet worden gezorgd. Kortom: waar kun je terecht voor een ouderwets sociaal democratisch geluid?

Het was ooit, hoe lang geleden lijkt dat al weer, heel duidelijk: de PvdA. Daar moest je zijn. Een grote partij met het hart op de juiste plek. Een partij met een rijke traditie opgericht om arbeiders aan een betere toekomst te helpen.

Maar ja. Arbeiders werden schaars. Er kwam in de laatste decennia van de vorige eeuw een steeds grotere middenklasse. De kinderen van de arbeiders hadden gestudeerd en kregen betere banen dan hun ouders. Kregen dus ook meer te verliezen en minder te winnen dan hun ouders. De wereld werd ook groter. De Nederlandse economie was totaal afhankelijk van wat er in de rest van de wereld gebeurde. Die rest van de wereld kwam naar Nederland. Niet alleen studenten en kenniswerkers maar ook vluchtelingen. Mensen zonder kansen op de arbeidsmarkt.

De PvdA raakte zijn dubbeltjes, die nooit een kwartje zouden worden, kwijt en had geen oog voor de nieuwe kwartjes. De middenklasse werd overgelaten aan andere partijen en de PvdA ging zich richten op nieuwe dubbeltjes. Zielige mensen. Vluchtelingen, allochtonen, mensen met een uitkering. Niet dat die zielig zijn, maar zo werd er wel naar gekeken. Helpen zullen we ze. Of ze willen of niet. Er werd verzuimd een verbinding te maken met die hele grote middenklasse die best wat overheeft voor een ander. Maar die ook tegelijkertijd vindt dat je het zelf moet regelen. Dat je zelf verantwoordelijk bent voor je leven.Wat de PvdA moeilijk vindt is dingen te eisen van zwakkere groepen. Want dat is niet aardig.

Het is de PvdA nooit gelukt een goed antwoord te formuleren op de vraag hoe je solidair kunt zijn in een individualiserende wereld.

Wat is wel gebeurd?

Kok noemde het het afschudden van de ideologische veren. Het leek een meesterzet. Men sprak van het einde van de geschiedenis, het einde van de grote verhalen. De wereld zou gerund worden als een bedrijf en Nederland werd opeens de BV Nederland.

Hoe men er naast kan zitten is wel gebleken. Mensen blijven behoefte hebben aan verhalen, aan ideologie. Aan ethiek. Aan een verbindende verklaring voor alles wat gebeurt. En het is niet meer de PvdA die die verklaring kan leveren. Op links doet de SP zijn best, maar Roemer is uiteindelijk niet de man om grote groepen te binden. Op rechts is er de PVV die doorheeft dat het benoemen van een gemeenschappelijke vijand ook een verhaal is. Niet een prettig verhaal maar wel een verhaal. Een verhaal ook zonder oplossingen maar blijkbaar goed genoeg voor bijna 30% van alle stemmen.

Wat doet de PvdA intussen?

Samsom heeft zijn lot verbonden aan dit kabinet zonder er zelf in te zitten. Best bijzonder. Maar goed, hij verdedigt het met verve en dwars tegen alle peilingen in. En nu in het jaar dat de PvdA 70 wordt worden de messen geslepen. Partijgenoten liggen op de loer om hem een pootje te lichten. Te zorgen dat men in ieder geval niet als een man achter hem staat. Zoals de traditie wil roeptoetert men alles over de ander om zelf meer op te vallen.

Alsof de kiezer gek is. Alsof de potentiële PvdA-stemmer immuun is voor dit geschutter. Men wil niet anders dan een partij die staat voor wat zij zegt en niet meewaait met de bomen in het bos.

Ik denk dat de PvdA weer een ideologisch verenpak moet aantrekken dat zich richt op succesvolle mensen uit alle lagen van de samenleving. Dat zij moet stimuleren dat mensen zelf weer aan het roer staan en dat dat beloond wordt. Dat het niet beloond wordt als je niet mee wilt doen terwijl je wel kunt. Of je nu autochtoon of allochtoon bent, ingezetene of vluchteling, man of vrouw. Een nieuw soort optimisme dat iedereen iets van het bestaan kan maken en dat dat ondersteund moet worden. Een groot verhaal.

Een verhaal in plaats van bijvoorbeeld nieuwe regels of nieuwe wetgeving. Die kramp met de PvdA ook uit: alles willen vatten in wetgeving voor iedereen en alles. Het antwoord op maatschappelijke problemen is niet aangeven dat er een nieuw wetsvoorstel ligt of zo, maar het antwoord is een opvatting, een stellingname. Onvermoeibaar realistisch optimisme. Dat alles kan en mogelijk is, maar dat de mens niet van nature tot het goede geneigd is.

Het drama kan voorkomen worden.