Blije christenen

22 maandag feb 2016

Posted by in seculaire religie

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, ,

De dag nadert. Je voelt het aan alles. Mensen worden nerveuzer, opgewondener, geagiteerd. Het wordt het gesprek van de dag. Mensen vragen elkaar wat zij gaan doen. Gaan ze al op vrijdag of wachten ze tot zaterdag. En waar denken ze dat het gaat plaatsvinden?

Zo gaan dagen en weken voorbij. De spanning neemt toe. De laatste dingen worden nog aangeschaft, nieuwere ook want stel je voor dat de oude niet meer voldoen.

De plannen worden gesmeed en afgesproken wordt met vrienden en het gezin hoe laat men gaat rijden. En men gaat rijden. Op naar de plek waar het moet gaan gebeuren.

De reis is langer dan verwacht. Wat niet zo gek is omdat velen gaan en allen gaan dezelfde kant uit. Er zijn files, er is oponthoud, tegenslag. Bij de tankstations langs de snelweg is het druk. Rijen bij de toiletten. Rijen voor de pomp. Maar het deert niets. De blijheid heeft de overhand, de opgewondenheid. Mensen herkennen dat in elkaar. De blik in de ogen. De vreugde en de vastberadenheid. Als er al een onvertogen woord valt onderweg dan is er altijd een die roept ‘kom op, we zijn er bijna’. Het is mooi om zo met elkaar onderweg te zijn naar dat Ene.

Sommigen overnachten omdat de reis te laat is aangevangen. In goedkope hotels of in dure. Het maakt niet uit. Als de ochtend komt staat met op en gaat verder.

Meer files komen, meer mensen op steeds smallere wegen. Met groet elkaar vanuit de auto. Men herkent elkaar aan de blije blik, de  uitrusting die men meeneemt. Velen hebben zelfs een koffer op het dak om voorbereid te zijn op alles.

En dan, na vele uren rijden, gaat men zelfs nog smallere weggetjes op. De weg voert omhoog, dichter bij God. Bomen worden minder en de toppen worden wit. De eerste sneeuw wordt zichtbaar. Ook hier staat men weer stil in de file. Maar niets doet er meer toe. Het is bijna zover.

Het is altijd nog even zoeken naar de plek waar men heeft afgesproken. Ergens een plek vinden voor de auto. Maar is dat eenmaal gebeurd dan verruilt men de normale kleding voor de rituele kleding. Ouderen, kinderen, iedereen doet dezelfde kleding aan hoewel de kleuren totaal verschillend zijn. Mensen op weg naar het Ene die toch zichzelf willen onderscheiden. Iedereen is vastberaden, vriendelijk, lacherig, uitgelaten.

En dan: de laatste keren wachten. Voor de aanschaf van het toegangsbewijs, bij de lift. Men praat luid, vrolijk, maakt lol met elkaar. Duizend talen worden gesproken en iedereen verstaat elkaar. De dag is gekomen. Men stapt in de lift, zwaait naar de achterblijvers en gaat omhoog.

De skivakantie is begonnen.

Het drama PvdA

14 zondag feb 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , ,

Het zijn moeilijke tijden voor de bevlogen medemens. Bij wie kun je nog terecht voor een sociaal genuanceerd geluid. Bij  wie met je overtuiging dat er altijd mensen zullen zijn die het zelf niet redden. En voor wie dus moet worden gezorgd. Kortom: waar kun je terecht voor een ouderwets sociaal democratisch geluid?

Het was ooit, hoe lang geleden lijkt dat al weer, heel duidelijk: de PvdA. Daar moest je zijn. Een grote partij met het hart op de juiste plek. Een partij met een rijke traditie opgericht om arbeiders aan een betere toekomst te helpen.

Maar ja. Arbeiders werden schaars. Er kwam in de laatste decennia van de vorige eeuw een steeds grotere middenklasse. De kinderen van de arbeiders hadden gestudeerd en kregen betere banen dan hun ouders. Kregen dus ook meer te verliezen en minder te winnen dan hun ouders. De wereld werd ook groter. De Nederlandse economie was totaal afhankelijk van wat er in de rest van de wereld gebeurde. Die rest van de wereld kwam naar Nederland. Niet alleen studenten en kenniswerkers maar ook vluchtelingen. Mensen zonder kansen op de arbeidsmarkt.

De PvdA raakte zijn dubbeltjes, die nooit een kwartje zouden worden, kwijt en had geen oog voor de nieuwe kwartjes. De middenklasse werd overgelaten aan andere partijen en de PvdA ging zich richten op nieuwe dubbeltjes. Zielige mensen. Vluchtelingen, allochtonen, mensen met een uitkering. Niet dat die zielig zijn, maar zo werd er wel naar gekeken. Helpen zullen we ze. Of ze willen of niet. Er werd verzuimd een verbinding te maken met die hele grote middenklasse die best wat overheeft voor een ander. Maar die ook tegelijkertijd vindt dat je het zelf moet regelen. Dat je zelf verantwoordelijk bent voor je leven.Wat de PvdA moeilijk vindt is dingen te eisen van zwakkere groepen. Want dat is niet aardig.

Het is de PvdA nooit gelukt een goed antwoord te formuleren op de vraag hoe je solidair kunt zijn in een individualiserende wereld.

Wat is wel gebeurd?

Kok noemde het het afschudden van de ideologische veren. Het leek een meesterzet. Men sprak van het einde van de geschiedenis, het einde van de grote verhalen. De wereld zou gerund worden als een bedrijf en Nederland werd opeens de BV Nederland.

Hoe men er naast kan zitten is wel gebleken. Mensen blijven behoefte hebben aan verhalen, aan ideologie. Aan ethiek. Aan een verbindende verklaring voor alles wat gebeurt. En het is niet meer de PvdA die die verklaring kan leveren. Op links doet de SP zijn best, maar Roemer is uiteindelijk niet de man om grote groepen te binden. Op rechts is er de PVV die doorheeft dat het benoemen van een gemeenschappelijke vijand ook een verhaal is. Niet een prettig verhaal maar wel een verhaal. Een verhaal ook zonder oplossingen maar blijkbaar goed genoeg voor bijna 30% van alle stemmen.

Wat doet de PvdA intussen?

Samsom heeft zijn lot verbonden aan dit kabinet zonder er zelf in te zitten. Best bijzonder. Maar goed, hij verdedigt het met verve en dwars tegen alle peilingen in. En nu in het jaar dat de PvdA 70 wordt worden de messen geslepen. Partijgenoten liggen op de loer om hem een pootje te lichten. Te zorgen dat men in ieder geval niet als een man achter hem staat. Zoals de traditie wil roeptoetert men alles over de ander om zelf meer op te vallen.

Alsof de kiezer gek is. Alsof de potentiële PvdA-stemmer immuun is voor dit geschutter. Men wil niet anders dan een partij die staat voor wat zij zegt en niet meewaait met de bomen in het bos.

Ik denk dat de PvdA weer een ideologisch verenpak moet aantrekken dat zich richt op succesvolle mensen uit alle lagen van de samenleving. Dat zij moet stimuleren dat mensen zelf weer aan het roer staan en dat dat beloond wordt. Dat het niet beloond wordt als je niet mee wilt doen terwijl je wel kunt. Of je nu autochtoon of allochtoon bent, ingezetene of vluchteling, man of vrouw. Een nieuw soort optimisme dat iedereen iets van het bestaan kan maken en dat dat ondersteund moet worden. Een groot verhaal.

Een verhaal in plaats van bijvoorbeeld nieuwe regels of nieuwe wetgeving. Die kramp met de PvdA ook uit: alles willen vatten in wetgeving voor iedereen en alles. Het antwoord op maatschappelijke problemen is niet aangeven dat er een nieuw wetsvoorstel ligt of zo, maar het antwoord is een opvatting, een stellingname. Onvermoeibaar realistisch optimisme. Dat alles kan en mogelijk is, maar dat de mens niet van nature tot het goede geneigd is.

Het drama kan voorkomen worden.

Alles kan, alles mag

03 woensdag feb 2016

Posted by in Fatsoen

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , ,

Werkelijk, ik leef in duistere tijden. Schreef Brecht in de jaren 30 van de vorige eeuw. Laatst heb ik dit gedicht nog herlezen omdat ik er opeens aan moest denken. Ik moest er aan denken toen ik weer beelden op tv zag van mensen die zich schaamteloos als klootzakken gedragen. Het ging natuurlijk over de komst van een AZC en men was tegen.

De manier waarop mensen dan onze cultuur verdedigen doet een mens zich te pletter schamen. Althans mij. Als ik als vluchteling zou denken dat dit een voorbeeld is van de cultuur dan zou ik wegblijven. Misschien, denk je, is dat de bedoeling van dit gedrag. Ik denk dat we dan teveel intelligentie veronderstellen.

Waarom leven we in duistere tijden?

Wat voorbeelden.

De heer Azmani (VVD) zegt op de radio dat hij het zich kan voorstellen dat het draagvlak voor AZC’s is verdwenen. De burgemeester van Geldermalsen trekt voorstellen voor een AZC in nadat het gepeupel een vergadering onmogelijk heeft gemaakt. Rutte houdt zich oorverdovend stil. Wilders zegt doodleuk dat hij niet wil dat het volk in opstand komt als de PVV na verkiezingen niet in de regering komt. Ik  kan doorgaan maar doe het niet.

Wat is het punt wat ik hiermee wil maken?

De politiek in de volle breedte weigert zich uit te spreken tegen de volkse onderbuik. Weigert met argumenten te komen waarom we vluchtelingen moeten opnemen. Of het nu het gevolg is van ondertekende verdragen of dat dat een gevolg is van een humanistische opvatting, van ethiek. Dat maakt uit want het een is een procedureel argument en het ander een ethisch inhoudelijk. Geen van beide argumenten hoor ik. Niets.

De politiek zegt ook niet dat als mensen een democratische besluitvorming onmogelijk maken dat zij dan worden aangehouden, dat die besluitvorming gewoon doorgaat en dat hun gebrul geen enkel effect zal hebben.

De politiek zwijgt omdat zij let op peilingen en weet dat je alleen dat moet beweren dat goed in het gehoor ligt. Op straat.

Vrijheid van meningsuiting brengt de plicht tot meningsvorming met zich mee. Alleen brullen moet worden beantwoord met acties en argumenten.

Dat gebeurt niet. Op geen enkele manier.

De tijden worden duister als de politiek luistert naar het rumoer op straat en het beleid daarop gaat afstemmen. Het leidt ertoe dat het lijkt dat je met schreeuwen en vernielingen je zin krijgt. Momenteel lijkt dat niet alleen zo maar het is ook de alledaagse werkelijkheid.

Alles kan. Alles mag. Ik leef in duistere tijden.

Gaaf joh, een referendum

01 maandag feb 2016

Posted by in Burger serieus nemen

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , ,

Nog maar even te gaan en we vieren weer een hoogtepunt van onze democratie: een heus referendum. Met als inzet een verdrag dat inmiddels iedereen gelezen heeft en waar iedereen dus een goed gefundeerde mening over heeft.

Ik ben blij te leven in een land waar mensen zoveel tijd steken in dit soort zaken. Zo hun best doen om zo’n verdrag -best een saai en moeilijk stuk proza- geheel tot zich te nemen. Het tot op de laatste komma te lezen er in zaaltjes met elkaar over praten en dan tot een gewogen oordeel komen.

Ook blij met de initiators van dit referendum. Heldere geesten van onbesproken komaf die zo de democratie en de toekomst van dit land ter harte nemen. Echt super dat mensen als Baudet en Roos, die toch al tot de intellectuele voorhoede behoren, zo het voortouw genomen hebben. Dat zij het op zich genomen hebben de democratie te redden uit de klauwen van hen die de democratie om zeep willen helpen.

Ook al blij ben ik met een overheid die er niet alleen tijd voor uittrekt maar ook tientallen miljoenen om dit referendum, dat zo enorm belangrijk is voor ons voortbestaan, te garanderen en te faciliteren. Ik ben een bevoorrecht mens dit allemaal mee te mogen maken.

Echt gaaf, een referendum over zo’n belangrijk onderwerp.

Wachtgeld, prachtig

28 donderdag jan 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Het is tegenwoordig erg hip om tegen wachtgeld voor politici te zijn. Ik ben al niet hip en ik ben het er ook niet mee eens. Maar laat ik ook eens genuanceerd zijn.

De emotie die momenteel meespeelt is dat politici – die toch al hun zakken vullen en aan het pluche plakken in een nepparlement (waarbij  men snel over het hoofd ziet dat degeen die dit voortdurend zegt zelf al sinds jaar en dag in datzelfde parlement zit) – ook nog eens geld meekrijgen. Als Jan met de pet moet je daar niet om komen. Dus wat denken ze wel?

Dat is de emotie.

Nu de feiten.

Parlementariërs moeten, zoals in de Grondwet staat, zonder last kunnen stemmen. Dat wil zeggen dat zij hun eigen geweten moeten volgen bij het bepalen van hun stem. Sterker nog, zij moeten zomaar kunnen opstappen (als lid van de Kamer of als bijvoorbeeld Minister) als hun geweten opspeelt. Als een politicus het dus ergens absoluut niet meer mee eens is moet hij in alle vrijheid kunnen opstappen en het pand verlaten.

Om dat mogelijk te maken is ooit bedacht dat zijn beloning dan gewoon doorloopt. Waarom? Om te zorgen dat juist niemand aan het pluche blijft plakken vanwege de centen. Juist niet. Je kunt weg en nog jaren financieel doorgaan op dezelfde voet.

Wachtgeld is dus een garantie tegen blijven zitten en niets meer doen, van geen enkele toegevoegde waarde meer zijn.

Schaf wachtgeld af en je krijgt de situatie dat mensen net zolang blijven zitten als kan omdat zij anders zonder inkomen zitten. En dat is pas echt ongewenst.

Daarom ben ik voor wachtgeld.

 

Bonnetjes, they suck

26 dinsdag jan 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , ,

Je moet je voorstellen dat je als ambtenaar bijna een bonnetje hebt gevonden, en dan van hogerhand te horen krijgt dat je moet stoppen met zoeken! Dat is het nieuws van de dag. Het bonnetje uit de Teeven-deal, daar gaat het om.

(Nou vraag ik me wel af hoe je als ambtenaar weet dat je het bijna hebt gevonden. Hoe ziet dat eruit? Ik heb het bijna gevonden? Hoe weet je dat? Maar goed: bijna is niet en de opdracht was dat gestopt moest worden met zoeken. Want als je het bijna gevonden hebt blijkt dat je het kunt vinden en dat was voldoende!)

Dat bonnetje betekent veel meer dan een bonnetje. Natuurlijk, Opstelten en Teeven zijn gevallen over dat bonnetje. De media hadden het bonnetje eerder dan de bewindslieden zelf. De kamer was verontwaardigd en de beide heren moesten opstappen. Dat is allemaal in het nieuws geweest.

Mijn inschatting is dat de huidige minister voor de vierde keer zijn excuses gaat aanbieden aan de kamer voor het bevel te stoppen met zoeken. Dat hij belooft dat het nu gaat veranderen en dat hij er persoonlijk voor zorgt dat dit nooit, maar dan ook nooit meer zal gebeuren. Denk ik.

Allemaal theater.

Waar het om gaat is echter veel fundamenteler en raakt aan de manier waarop politici acteren. Er is hier sprake  van een overheid die de meest fundamentele zaken aan de gepoetste laars lapt maar wel verwacht dat de onderdanen zich keurig gedragen. Een overheid die keer op keer wegkomt met onduidelijk gedoe geeft het signaal dat gedoe ok is. Zolang je er maar een leuk verhaal bij hebt en pardon zegt.

Dit is het gevolg van de totale visie- en ethiekloosheid van in ieder geval Rutte. Als je geen enkel teken geeft van een moreel kompas voor je handelen, krijg je dit. Als de waarde van je handelen pragmatiek is, de boel weer op orde en in rust krijgen, krijg je dit. Manage dit even en we kunnen weer door.

Een politica van D66 die van de ene op de andere dag de Kamer verlaat om iets onduidelijks te doen geeft eenzelfde voorbeeld. Je laat zien dat het (quote Rutte) ‘een baan is’ en verder niks.

Voorbeelden van politici die weigeren in te zien dat zij een voorbeeld kunnen zijn in de goede zin van het woord. Een voorbeeld van commitment (niet tussentijds opstappen voor eigen gewin), een voorbeeld van ethisch handelen (alles openbaar en oprecht bespreken) en een voorbeeld van ethiek überhaupt (relschoppers krijgen NOOIT hun zin).

Dat dat allemaal niet gebeurt betekent dat je het land krijgt dat je verdient. Dat er geen uitgangspunten zijn die bindend zijn. Dat je kunt doen wat je wilt zolang je maar sorry zegt. Dat de grootste bek wint. Dat het helemaal ok is als je alleen aan je eigen hachje denkt. Dat is de werking van ook het bonnetje uit de Teeven-deal. Als de overheid sjoemelt dat sjoemelt het land. Dan is iedere legitimiteit van de overheid verdwijnend. Dan moet de overheid in deemoed toezien hoe zij geen enkel gezag meer heeft.

Bonnetjes, they suck. De manier waarop ermee wordt omgegaan nog veel meer.

Balen van feiten

20 woensdag jan 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , ,

Toch mooi wat er nu gebeurt in het hele vluchtelingendebat. Dorp na dorp komt in opstand, mensen zien gegeneraliseerde spoken, vijandbeelden komen op, varkens worden in bomen gehesen en wat doet dit kabinet?

Een prognose dat er 90.000 vluchtelingen Nederland zullen instromen dit jaar is niet wenselijk en dus gaat het kabinet werken met een eigen prognose van 58.000. Let wel: men zegt niet ‘prognose is prognose maar wij willen maximaal dit aantal’. Men zegt ‘we hanteren onze eigen prognose’.

Dat betekent dat iedere instelling en iedere ambtenaar beter kan stoppen met denken en analyseren. Beter kan men vooraf vragen: joh hoe had je gehad willen hebben, dan zoeken wij er wel een onderbouwing bij.

Dit kabinet kiest ervoor om mee te gaan in de waan van deze tijd, dat feiten er zijn om volkomen te negeren. Als je dat doet moet je niet opkijken dat je een bevolking krijgt die hetzelfde doet. Een dorp dat zegt ‘volgens Dijkhof komen er 1.200 asielzoekers maar wij gaan uit van 3’. Een burgemeester die zegt ‘het COA geeft aan opvang te moeten hebben voor 500 mensen, maar wij gaan uit van een andere stad waar dat plaatsvindt’.

Door dit te doen en vooral ook zo te communiceren geef je aan lak te hebben aan alles en te doen wat je zelf goeddunkt. Hegel zei al: als de feiten niet overeenkomen met de theorie, des te erger voor de feiten. Hij heeft goede leerlingen in dit kabinet.

Op deze manier maakt dit kabinet van iedere mening een nieuw feit waardoor iedere mening van willekeurig iedere burger even veel waarde krijgt. ‘Vannacht gaat het 10 graden vriezen maar ik ga uit van 17 graden plus’. Ook waar. De wereld is wat je ervan maakt.

En nu nooit meer zeuren als de opiniepeilingen voorspellen dat er vrijwel niets meer overblijft van VVD en PVDA. Dat heb je geheel aan jezelf te danken.

Dit kabinet baalt van feiten.

Een gemiste kans

17 zondag jan 2016

Posted by in Verlichting

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , ,

Enige tijd geleden las ik een interview met Tinneke Beeckman , een filosofe met prikkelende stellingen. Met aandacht las ik hoe zij sprak over het opkomen voor Verlichtingsidealen. Voor onze manier van denken en van met elkaar omgaan. Zo prikkelend dat ik haar boek kocht: “Macht en onmacht. Een verkenning van de hedendaagse aanslag op de Verlichting” (De Bezige Bij, 2015). Een veelbelovende titel. Een boek geschreven door een sterke vrouw met een heldere redeneertrant.

Ik  moet zeggen: ze begint met een mooie mise en scene. De aanslag op Charlie Hebdo. De pagina’s daarna vult ze met vaart, met een overzicht van wat er mis is met onze manier van samenleven. Daarna gaat ze los in het boek.

Van Nietzsche gaat ze door naar Foucault. Een heel zinnige stap, omdat het gaat over het verdwijnen van het subject, van de mens als individuele maker van de wereld. Dat was niet echt waar Foucault in geloofde. Als socioloog zou ik zeggen dat hij meer een kind was van Durkheim dan van Marx. Structuren bepalen het individu als je al van een individu kunt spreken.

Dan opeens dendert George Orwell de tekst binnen. Daarbij dat ik direct: ‘waar komt die opeens vandaan?’ En eigenlijk gaat vanaf dat moment het boek zwabberen, onevenwichtig worden.

De stukken over Heidegger zijn nog interessant. Al was het maar omdat Heidegger altijd interessant is. Maar ook met hem wordt te weinig gedaan. Hij zou terugverlangen naar een voormoderne wereld waarin kleinschaligheid voorop staat. Dat zou kunnen. Wat belangrijker is dat hij een prachtige analyse geeft van Het Men (Das Man) Juist hier geeft Heidegger een voorbeeld van onoprecht leven. Dingen doen omdat men dat nou eenmaal doet. Omdat iedereen dat doet. Wie? Geen idee. Men. Tegen zijn omdat men tegen is. Voor zijn omdat men voor is. Heidegger kan worden gebruikt om het verschil te laten zien tussen collectieve culturen en culturen waarin individuen een eigen authentieke keuze (kunnen en mogen) maken.

Maar niet bij Beeckman.

Opmerkelijk genoeg is haar verwijt aan Heidegger, een nostalgisch verlangen naar vroeger, haar zelf niet vreemd. Als zij schrijft over internet dan is dat vanuit een heel somber mens- en wereldbeeld. Interent is de grote Big Brother die ons allen knecht. Zonder dat we dat door hebben! In dit deel van het boek komt een denker naar voren die het niet echt op heeft met internet. Een niet te vatten, niet te positioneren entiteit die ons tot slaaf maakt. Zo komt het over. Dat internet naast die eigenschap – want die is er natuurlijk ook – ook een bevrijdend medium is komt niet naar voren. Dat dankzij internet de informatie aan individuen enorm is toegenomen komt niet naar voren.

Een citaat: ‘Wie via internet iets te weten wil komen, kan wel het gevoel hebben dat hij controle heeft over een analyse, maar dat is vaak niet het geval. De complottheorieën worden soms op een heel professionele manier gebracht, de retoriek van de bedenkers is erg wervend…’. Dit op zich klinkt al bijna als een complot. Erger is dat het voorbij gaat aan een ander belangrijke eigenschap van internet: ieder complot wordt ontmaskerd en tegengesproken. De bevrijding on line.

Het vreemde van dit boek is, dat het zo onevenwichtig is. Er zitten heel sterke stukken in die tot denken aanzetten. Er zitten stukken in die bijna naïef van nostalgie zijn. En dat is jammer. De reden dat ik dit schrijf is dat ik hoop dat er meer gesproken wordt over onze Verlichtingsidealen, over wat het verdedigen waard is. Tegen wie ook maar vooral tegen de beperkten van geest. Dat is met dit boek niet gelukt. De Bezige Bij had strenger moeten zijn en meer tijd moeten nemen.

Het boek is een gemiste kans. Op naar de herkansing!

Arib als goede keuze

14 donderdag jan 2016

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Na uren ondervragen en stemmen was het gisteren dan toch zo ver, een nieuwe voorzitter voor de Tweede Kamer is gekozen. Twitter ontplofte. De haatdragendheid, de beperktheid, de geborneerdheid hadden geen grenzen. Het gezonde volksgevoel kreeg weer eens de vrije loop en men genoot ervan. Ik niet overigens. Ik heb het niet zo op dat volksgevoel. Iedere keer schrik ik toch opnieuw van de liederlijkheid van sommige reacties. Maar goed. Het is hoe het is.

Wat vind ik van de uitverkiezing van Arib? Ik was er ergens in het proces wel uit dat zij het zou worden. Om allerlei redenen. Je zag het die kant opgaan. Is de verkiezing terecht?

Ze is me nooit eerder opgevallen als een heel helder debater. Evenmin als een verbindende persoonlijkheid. Zeker, ze heeft een mening maar ook die is niet altijd even helder. Voor mij, die toch een beetje de politiek volgt is ze meer een iets geprofileerde back bencher. En toch ben ik blij met haar verkiezing.

Waarom ben ik er blij mee?

Het zegt een aantal dingen. Ze heeft twee paspoorten, waarvan een Marokkaans. Dat betekent dat iemand die niet alleen Nederlands maar ook Marokkaans is voorzitter wordt van de belangrijkste plek van onze democratie. Ik zie dat als een enorme stap voorwaarts in de integratie van allochtonen in Nederland. Ik had dat al eerder met Aboutaleb die burgemeester werd van Rotterdam. Ik voel me dan trots op mijn land omdat we ons onderscheiden van al die landen waar dit nooit mogelijk is. We onderscheiden ons hiermee van de ondemocratische landen waar er veel te veel van zijn.

Het zegt ook dat je op persoonlijke verdienste ver kunt komen in dit land. Dat er uiteindelijk gekeken wordt naar relevante kenmerken om te bepalen of je een functie krijgt of niet.

Het zegt verder dat de Tweede Kamer ondanks al het populisme dat momenteel dwars door alle partijen loopt, deze keuze durft te maken en niet zwicht voor niet relevante emoties. Ik waardeer dat.

Opgeteld is het dus een goed besluit. Hiermee laat je zien dat je als individu meetelt en mee kunt tellen.

Dat brengt me op een ander belangrijk punt. Het zegt me ook dat al het slachtoffergedrag van individuen – ‘we krijgen geen eerlijke kans’ of ‘in Nederland wordt alleen maar gediscrimineerd’ – verleden tijd mag zijn. Deze verkiezing laat zien dat je in Nederland wordt gewaardeerd om wat je doet. Als je mee wilt tellen dan moet je dus gedrag vertonen dat positief is. Dat constructief is. Je moet laten zien dat je totale verantwoordelijkheid neemt voor je eigen leven en dat verder niemand daar verantwoordelijk voor is. En je moet gewoon meedoen in deze samenleving, want we wonen hier nou eenmaal met elkaar. Samen leven, het zegt het al.

Nu kun je zeggen dat het aantal banen als voorzitter of burgemeester niet echt voor het oprapen liggen. Dat is waar. Het doet niets af aan de kern van mijn punt: je moet waar je ook bent en wat je ook doet zelf het verschil willen maken. Als je dat niet doet ligt het helemaal aan jou.

De keuze voor Arib is dus in alle opzichten een goede.

 

Waarom Van der Steur deze week opstapt

10 zondag jan 2016

Posted by in politiek

≈ 2 reacties

Tags

, , , , , ,

Het is XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX want XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX duidelijk.

Daarnaast XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX en XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX VVD.

Vandaar dat XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX democratie buitenspel XXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX geduld is XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XX

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX stropdas XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX  X XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX huppeltje XXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXX XXXXXXX gezellig XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX        X XXXXXXXXXXX

Het XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX niet XXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX controle XXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXX zat XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Dus XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX Rutte.