Auteur Archief: Dick Koopman

Godwin in Europa

27 maandag mrt 2017

Posted by in Europa

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , ,

Ik ben van na de oorlog. Mijn navelstreng met de oorlog is vooral mijn vader maar ook mijn moeder.

Om met de laatste te beginnen, mijn moeder heeft in de jaren 40-45 meegemaakt dat op de Vleutenseweg in Utrecht tegen de muur van de toenmalige Jaffa-fabriek mensen door Duitse soldaten werden geëxecuteerd. Dat, en andere maatregelen, maakte dat de bezetter altijd in je hoofd zat, zo zei zij later tegen mij. Er waren niet veel Duitse soldaten nodig om een volk te onderdrukken. Gewoon de kans op terreur, de kans om ’s nachts van je bed gelicht worden, maakten dat je wel uitkeek.

Voor de oorlog ging zij uit in Rotterdam. Dansen en feesten met vrienden en vriendinnen. Daar kwam natuurlijk een einde aan. Tijdens het bombardement van Rotterdam kwamen de as en verbrande snippers in Utrecht uit de lucht naar beneden dwarrelen. Jaren na de oorlog kon mijn moeder panisch worden van het geluid van vliegtuigen hoog in de lucht.

Dan mijn vader. Een grote sterke vent die in de oorlog is opgepakt. Hij was 18 jaar oud toen hij in het Polizeiliches Durchgangslager Amersfoort (PDA) terechtkwam. Daar is hij door onder anderen Berg en vooral Kotälla halfdood geslagen. Uren moest hij in de rozentuin staan en als hij, met veel anderen, wankelde was er altijd wel een soldaat of kapo die erop los ging slaan. Na de oorlog bleef hij altijd een gevoelloze rug hebben. De zenuwen waren volledig vernield. Eenmaal op transport naar Duitsland is hij ontsnapt en te voet naar Bretagne gegaan met een aantal kameraden. Opnieuw is hij vastgezet en door inmenging van de directeur van het Stads- en Academisch Ziekenhuis Utrecht is hij op 7 augustus 1944 vrijgelaten uit Kamp Amersfoort.

Jaren later op 7 augustus ben ik in hetzelfde ziekenhuis te wereld gekomen. De tweede wereldoorlog is een deel van mij en mijn historisch bewustzijn.

Waarom schrijf ik dit?

Dit weekeinde zag ik demonstranten tegen de EU. Jonge mensen die oprecht tegen de EU zijn. Ik zet bij hun motieven geen vraagtekens. Wel bij hun historisch besef. De EU is voor ons niet alleen de brenger van welvaart en voorspoed maar vooral van vrede. Door het ontstaan van de EU zijn belangen van landen meer gemeenschappelijk geworden. Het ontstaan van een gedeelde markt heeft gemaakt dat er minder in termen van nationalisme werd gedacht. Na de oorlogen van 1870, 1914 en 1939 is er al meer dan 70 jaar vrede. Frankrijk en Duitsland betwisten geen gebieden meer.

Ik durf te stellen dat deze 70 jaar van vrede, vrijheid en welvaart ervoor hebben gezorgd dat die toestand als een soort natuurlijke toestand wordt gezien door velen. Als een toestand die niets te maken heeft met de EU. En dus kun je zonder de die EU.

Dit is een grote denkfout. Een grote gemakzuchtige en gevaarlijke denkfout. Een denkfout die alleen maar slecht kan aflopen.

Ik ben voor een sterke EU. Niet uit welbegrepen eigenbelang maar omdat je het betere herkent als je je erin verdiept. De EU is beter dan welk nationalistisch scenario ook. Samen is te verkiezen boven alleen. Internationalisme is te verkiezen boven nationalisme. Altijd en voor iedereen.

De Brexiters zijn gewoon boeven. Nu eenmaal gekozen is verlaten zij een voor een het parlement. Zij hebben het volk voorgelogen en het volk, althans een groot deel, is er ingetrapt. Degeen die in de EU tegen de EU zijn hebben stuk voor stuk een agenda waarin Poetin een fijne vriend is. Zij zijn er op uit de EU te ontmantelen en in te ruilen voor een slechter alternatief. Geen van hen wordt concreet met betrekking tot de gevolgen van bijvoorbeeld een Nexit. Ik hoop en verwacht dat zij nergens een meerderheid krijgen. Dat de gemiddelde kiezer gevoel heeft voor en kennis van de oorsprong van ons leven in rust en welvaart. De EU.

Dat verwacht ik.

 

Voorwaarts met de PvdA.

21 dinsdag mrt 2017

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , ,

De Volkskrant. Een ingezonden stuk van Rob Oudkerk. Een stuk dat leest als een open sollicitatie naar de functie van partijvoorzitter van de PvdA. Voer voor psychologen. Rob Oudkerk, toch niet de meest voor de hand liggende kandidaat, die hengelt naar de functie waar Hans Spekman nu nog op zit.

De PvdA in een notendop. Eerst Jan Vos, dan Ronald Plasterk en nu dus Oudkerk die achteraf precies weten wat mis is gegaan met de PvdA. Oudkerk doet in ieder geval nog iets op afstand op de radio maar Vos en Plasterk waren er echt helemaal zelf bij de afgelopen vier jaar.

Je moet je voorstellen hoe dit allemaal overkomt op potentiële PvdA-stemmers. Eerst Asscher die vol vuur het hele kabinetsbeleid failliet verklaart en vindt dat er een einde moet komen aan de liberale kaalslag. Waar hij vier jaar lang zelf leiding aan heeft gegeven en  verantwoordelijk voor is geweest. Dan Vos die het allemaal achterhaald vindt wat de partij heeft gedaan. En Plasterk, minister zelfs, die vindt dat zijn partij net zo goed kan opgaan in een andere partij. En dus net zo goed niet kan bestaan. Hoe kómt dat dan over? Gewoon als onbetrouwbaar, draaiend, lafhartig en ongeloofwaardig.

De verkiezingen zijn achter de rug. In de PvdA zal een commissie gevormd worden die gaat onderzoeken waardoor de nederlaag is veroorzaakt. Er zal een analyse komen en er zullen aanbevelingen worden geformuleerd. Het zal in ontvangst worden genomen door de partijleider. Die belooft dat dit rapport niet in een la zal verdwijnen. Vervolgens vindt iemand ergens een la.

Een partij die is vergeten waarvoor partijen bestaan, namelijk het vertegenwoordigen van burgers en het behartigen van hun belangen op korte én lange termijn. Een partij die zich zo heeft vereenzelvigd met het kabinetsbeleid dat mensen niet meer wisten waarop zij konden stemmen. Een partij die praat in bestuurderstaal (Samsom uitgezonderd) en daarmee zich loszingt van de burger. Een partij ook die is vergeten dat je “eigen” achterban – autochtonen in wijken als Overvecht, Ondiep, Zuilen en ook Tuinwijk in Utrecht – soms wil weten dat je er voor hen bent en niet alleen voor niet-Nederlanders. En zeker niet vanuit racisme maar vanuit zorgen voor de toekomst van henzelf en hun kinderen. Een partij die zoveel goeds en moois tot stand heeft gebracht in de laatste 70 jaar, krijgt daarvoor niet meer een lintje. Je wordt afgerekend op wat je gisteren deed tot maximaal zes weken geleden. Dát is wat men zich herinnert.

De PvdA moet de tijd nemen om te bedenken hoe men verder wil. Met welke inhoud, met welke overtuigingen en vooral met welk groot verhaal. Laten zien wat er afgelopen vier jaar is bereikt en hoe men daar op voortbouwt. De eigen resultaten omarmen en niet verloochenen. Alternatieven formuleren voor vier komende jaren groen liberalisme, want die gaan komen. Het wenkend perspectief schetsen voor middengroepen. Stoppen met zich identificeren met zielige mensen. Zoveel zielige mensen zijn er helemaal niet.

En om dat goed te kunnen doen moet er inderdaad een nieuwe partijvoorzitter komen. Aan Spekman kleeft teveel verlies om het nog goed te kunnen doen. Hij moet ook niet per oktober aftreden maar gewoon nu. Ik snap dat hij de grote reorganisatie wil doen maar dat is niet meer aan hem. Ook dat moet door een ander worden gedaan. Het is niet anders. Spekman heeft met hart en ziel gewerkt aan het uit het moeras trekken van de PvdA, het is hem niet gelukt. Jongere mensen zullen het over moeten nemen. Jonge mensen die niet de standaard partijtijgers zijn die we gewend zijn te zien. Jonge mensen die niet behoren tot de “pyramidenkletterer” van weleer. Die eerst in een afdeling beginnen, dan doorstoten naar een gemeente en dan – na vele jaren – in het vizier van de Tweede Kamer komen. Jonge mensen die in wisselende coalities met de PvdA willen bouwen aan een vernieuwde en vernieuwende partij. Zo niet, dan zal een stand van negen zetels zeker niet het laagste punt ooit blijken te zijn. Spekman zal dat proces niet kunnen leiden en begeleiden. Een ander moet het doen.

Oudkerk kan die ander zeer zeker niet zijn.

 

 

 

 

 

 

 

De PvdA heeft ’t aan zichzelf te danken

17 vrijdag mrt 2017

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Ik kom uit een ouderwetse SDAP-familie. unnamed-6

Mijn opa was ooit nog betrokken bij de vorming van de Houtbewerkersbond. Hij was timmerman en werkte bij Werkspoor op Zuilen in Utrecht. 1 mei was een bijzondere dag: de dag van de arbeid. Rode tulpen.

In de jaren 70, in mijn heel vroege jeugd, was er het kabinet Den Uyl. Later door velen verguisd, maar wat werd de man bewonderd door heel erg veel arbeiders. Arbeiders zoals mijn ouders. Beiden werken erg hard en veel. Meerdere baantjes om in ieder geval op vakantie te kunnen naar Schin op Geul. Eerst met de scooter met zijspan, later met de auto. Die baantjes liepen uiteen van (naast de reguliere baan van mijn vader, meteropnemer) scholen schoonmaken in de avonduren, tot ’s nachts werken bij bakkerij Lubro, op zaterdag bij V&D in de Lange Viestraat bij de koekjesafdeling werken enzovoort, enzovoort. Zij waren altijd aan het werk.

Mijn moeder kwam uit een heel  nette hardwerkende arbeidersfamilie. Iedereen had in ieder geval de ambachtschool gedaan of een vak geleerd. Mijn vader kwam uit een simpele arbeidersfamilie en had in de oorlog, “den oorlog” zei hij altijd, het kamp overleefd. Het leven was niet alleen maar aardig geweest, maar door hard werken kwamen ze vooruit. En er was het diepe besef dat dankzij de sociaal-democratie de gewone man er zoveel op vooruit was gegaan. Niet alleen in inkomen maar ook qua mogelijkheden. Opeens konden kinderen van arbeiders studeren. Zo kon ik ook opeens studeren, daar waar mijn ouders dat vanuit hun verleden bijna niet voor mogelijk hielden.

Op de begrafenis van mijn moedertje werd ‘Morgenrood‘ gezongen door ‘De Stem des Volks’. De sociaal-democratie was niet zomaar een dingetje, het was een serieus onderdeel van ons leven.

Wat was dat dan precies?

Het diepe besef dat een mens er niet alleen is voor zijn eigen leven en voor zichzelf. Dat je er ook bent om voor anderen te zorgen. Dat je er in je eentje niet komt. Zorgen voor anderen, in de zin van voorwaarden scheppen zodat mensen wat van hun leven kunnen maken. Dat er in ieder geval geen maatschappelijke beletselen zijn om verder te komen. De sociaal-democratie kwam altijd op voor de dubbeltjes. De kinderen van die dubbeltjes zijn in de loop van de decennia kwartjes geworden en daarmee kreeg de PvdA het steeds moeilijker.

Arbeiders waren niet langer traditioneel herkenbaar. Werk verdween en er kwam ander werk voor terug. Kinderen gingen studeren en ontstegen hun milieu in sociaal economische zin. Een lange ontwikkeling in een paar zinnen, maar het is wel wat er gebeurd is. De reflex vanuit de PvdA is geweest dat er op zoek werd gegaan naar nieuwe dubbeltjes: gastarbeiders, hun kinderen, migranten et cetera.

Ik denk dat de traditionele rol van de sociaal-democratie, voorwaarden scheppen voor een zachtere, minder individualistische maatschappij, nog steeds kan worden gespeeld. Dat grote groepen daar ook behoefte aan hebben, aan een alternatief voor een competitieve én individualistische maatschappij. Soms gewoon uit zorg, soms uit nostalgie, soms uit angst voor de onbekende grote wereld.

Die angst voor het onbekende en die hang naar vroeger heeft zich nu vertaald in een nationalistische ruk. Er ís geen reden tot vreugde na deze verkiezingen, als je stamt uit een familie als de mijne. Als je kijkt welke partijen goed uit de verkiezingen zijn gekomen dan zijn het die die geappelleerd hebben aan angst, hang naar vroeger, zekerheid, traditie. In totaal goed voor 95 zetels (VVD, PVV, CDA, SP, 50PLUS, DENK en FVD).

De PvdA heeft een aantal grote fouten gemaakt. Teveel misschien om op te noemen. De belangrijkste is dat zij de middengroepen niet meer aangehaakt hebben bij hun ideeën, overwegingen, toekomstbeeld, mensvisie. Niet. Misschien omdat zij al die dingen niet meer hebben, ik weet het niet. Wat ontbreekt is het verhaal, de reden waarom zij hebben gedaan wat zij hebben gedaan.

Ik ben groot geworden met een verhaal. Twee eigenlijk. Mijn vader zei altijd: als arbeider krijg je als laatste er iets bij, en als eerste pakken ze je het weer af. Klinkt modern hè? Mijn moeder vond dat je nooit genoegen moest nemen met hoe het was en altijd moest blijven vechten voor je belang. Om verder te komen, om te verbeteren. Klinkt ook al modern. De optelsom van beiden was dat als je niet oplet, anderen er met je leven vandoor gaan, en dat je dus altijd positief moet vechten voor jezelf en voor je kinderen. Voor nu en voor de toekomst. En als je dat niet doet ben je geen snars waard.

Die houding, randvoorwaarden scheppen en tegelijkertijd snoeihard eisen dat mensen zélf aan het werk gaan, dát is sociaal-democratie. Je gaat geen thee drinken maar je maakt duidelijk dat iedereen die wil, kansen heeft in dit prachtige land. Dat jijzelf je leven bouwt uit de bouwstenen die er zijn. Hard op de feiten en zacht op de mens. Precies dat hebben zoveel mensen gemist. De uitslag van deze verkiezingen heeft de PvdA zelf voorbereid en uitgevoerd. Stom, stom, stom.

Ik had een prachtjeugd.

 

 

Turks fruit

12 zondag mrt 2017

Posted by in leven

≈ Een reactie plaatsen

Tags

,

Bij mij in het dorp zit een Turkse winkel waar ik iedere zaterdag inkopen doe. Een vriendelijke open familie, vader, moeder en dochter bestieren de boel. Altijd verse producten, altijd met een glimlach. Iedere zomer vertrekken zij voor zeven weken naar Turkije, familiebezoek. Ook  vorige zomer toen de staatsgreep actueel was. Bij terugkomst heb ik het er niet over gehad. Mij maakt het helemaal niet uit of zij pro of contra Erdogan zijn. Ik was blij dat ze weer heelhuids terug waren. Soms koop ik er met mijn jongste zoon Turks fruit. Vindt hij lekker.

Die familie had ik in mijn achterhoofd toen zich dit weekeinde een diplomatieke rel ontrolde voor mijn ogen. Ik zal er niet veel over zeggen. Op social media is er al zoveel over gezegd dat alles al aan de orde is geweest. Niet veel, maar toch wel iets.

Ik las een tweet van DENK, volgens mij is die inmiddels verwijderd, waarin zij spraken over het tegenhouden van “onze minister”. Ik hoorde mensen in Rotterdam demonstreren waar eveneens geroepen werd over “onze president”. Dat mensen op straat dat doen klinkt voor mij altijd een beetje onnozel, maar bij DENK is er een fundamenteel probleem. Zij doen mee aan Nederlandse verkiezingen en – eenmaal gekozen – beloven zij trouw te zijn aan de Nederlandse Grondwet. Dat beloven hebben de heren al eens gedaan want zij zitten in de Tweede Kamer. Dan is het best opmerkelijk een minister en/of president te willen dienen uit een ander land. Dan zit je klaarblijkelijk in het verkeerde parlement.

Ik sprak er met mijn oudste zoon over. Stel, zei ik, wij verhuizen naar Frankrijk. Wat vind jij dan dat we zouden moeten doen qua inburgering? Aanpassen aan de Franse gebruiken, Frans leren, volop meedoen met alles wat gewoon is in Frankrijk, was zijn antwoord. En als we heimwee hebben naar Nederland of Nederlandse gewoontes dan moeten we óf voorgoed óf tijdelijk weer terug. Bijvoorbeeld om Koningsdag te vieren. Ik was het met hem eens. Als je zelf besluit ergens te gast te willen worden, gedraag je je als gast. Dat is altijd netter en voorkomender dan de gastheer en gastvrouw. Je hebt het zelf besloten, je kunt je nergens achter verschuilen en dus moet je de consequentie van je eigen gedrag accepteren. En dat betekent aanpassen.

Rellen en opstootjes zoals dit weekeinde in Rotterdam horen dan ook gewoonweg niet. Als mensen zo’n hekel hebben aan het land waar zij wonen en zij hebben de mogelijkheid naar het geliefde vaderland terug te keren, doe dat dan ook. Gedachten zijn vrij, gedrag niet. Gedrag wordt begrensd door de wet in het algemeen en de Grondwet in het bijzonder.  Gedrag heeft altijd consequenties. Ieder gedrag. In diepe stilte mogen en kunnen zij Turkije het mooiste, beste, meest vrijheidslievende, meest trotse, onoverwinnelijke land ter wereld vinden. Eenmaal gekozen voor een leven hier echter, moet je het leven hier ook accepteren. Het is niet anders. Zo gaan de dingen en als je volwassen bent ga je er ook volwassen mee om en niet als een dreinend kind van vijf.

Intussen zitten we wel met de gebakken peren. Een internationale rel is nooit fijn. Dit wat nu gebeurt is een groot cadeau voor Erdogan. Die zal de komende weken dit gebruiken om plausibel te maken dat hij als opperste wijze man meer macht nodig heeft. Alleen al om de boze buitenwereld te lijf te kunnen. Hij hoopt op nog veel meer internationale rellen. De man staat met zijn rug naar Europa.

De Turkse familie in mijn dorp doet gewoon hun werk. Winkel open en goede producten verkopen met een glimlach. Wij zijn vriendelijk voor elkaar en als we elkaar tegenkomen in het dorp zwaaien we altijd. Ik ben aan hen gehecht geraakt. Het zijn fijne mensen. Ik weet zeker dat zij iedere zomer genieten van hun eigen land. Ik weet ook dat zij de rest van het jaar gastvrij zijn in hun winkel in hun andere eigen land. En ik denk zomaar te weten dat zij staan voor de meerderheid van alle Turken in Nederland, Duitsland waar dan ook. Dat hoop ik in ieder geval wel. Samenleven doe je samen, zonder geschreeuw. Met respect voor elkaar en voor het land waar je op dat moment woont. Ik heb ook respect voor de Nederlandse gewoonten en rariteiten. En ik wil op zaterdag niet naar een andere winkel.

Turks fruit blijft heerlijk.

Open brief aan PVV stemmers

08 woensdag mrt 2017

Posted by in Burger serieus nemen, leven

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Dezer dagen lees ik de verschillende verkiezingsprogramma’s, dus ook dat van de PVV. Daar ben je zo doorheen overigens. Heel de toekomst van het geliefde Vaderland waar onze identiteit is verankerd, in zowel bloed als bodem, past op één A4tje.

Meer woorden wil de PVV niet vuil maken aan ons land. Maar goed.

Lezen dus. Na de redelijke eentonigheid van punt 1, een opsomming van onhaalbare eisen, op naar punt 2. Over de EU. En dan wat later kom je aan bij punt 7. Daar lees ik wederom over van alles wat gestopt moet worden, echt positief en opbouwend wil het maar niet worden. En wat lees ik daartussen? Innovatie!

De PVV wil geen geld meer besteden aan innovatie! Het staat er echt.

Zij zijn daar nog dommer dan ik dacht. Daarom deze open brief aan PVV stemmers.

Beste (potentiële) PVV stemmer,

Lees het verkiezingsprogramma van de PVV. Lees het langzaam. Sta stil bij ieder woord en iedere zin. Denk na over onze Grondwet en dat dat niet voor niets de Grondwet heet. Dat je die niet zomaar kunt veranderen. Hoogstens door middel van een staatsgreep. Maar ja, dat is ook zo wat. Die lopen altijd slecht af voor gewone mensen zoals u en ik.

Sta ook even stil bij punt 7: geen geld meer naar innovatie!

Beseft u wat u ok vindt als u PVV stemt? Beseft u bijvoorbeeld dat:

de TV het gevolg is van innovatie, dat dat ook geldt voor bijvoorbeeld uw kankermedicijnen, voor de auto waarin u rijdt, het vliegtuig waarmee u vliegt, de pinpas waar u mee betaalt, de centrale verwarming in uw huis, de koelkast waar u uw bier bewaart, uw bier, uw eten, het ziekenhuis waar uw kind wordt opgenomen, de tv waar u naar kijkt, uw hele leven kortom. Beseft u dat alles wat u bent, doet, aanraakt, gebruik van maakt een gevolg is van innovatie?

en dat Nederland een van de welvarendste landen ter wereld is dankzij alle innovaties? Soms noodgedwongen door bijvoorbeeld de Watersnoodramp ooit. Daar is de innovatie uit voortgekomen die we Deltawerken noemen. Een geweldig exportproduct.

Naar al die innovatie mag dus geen geld meer!

Beste PVV stemmer, als u stemt op de PVV dan moet u consequent zijn en alle producten die het gevolg zijn van innovatie, ja ook uw smartphone, direct de deur uitdoen. Dan toont u te snappen waarvoor u stemt.

Als u PVV stemt dan gaat u zelf ook terug naar een ander land, dat van pakweg 500 jaar geleden. Als dat is wat u wilt, ga vooral uw gang. Ik zal zeker niet volgen.

Met vriendelijke groet,

Dick

Nu weet ik best dat er als tegenwerping zal komen dat andere partijen ook dingen opschrijven die niet iedereen onderschrijft. Dat is waar. Maar kom op zeg, als je maar 1 A4tje produceert dat staan daar echt de allerbelangrijkste punten op. De enige zeg maar gerust. Dan zijn dat dus de punten waar je het sowieso mee eens moet zijn.

Wat een stel.

 

 

 

Saaie boel hier

07 dinsdag mrt 2017

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , ,

Kijkend naar het Carrédebat overviel mij een diepe vermoeidheid. Ik werd letterlijk moe. Voelde hoe mijn oogleden langzaam naar beneden zakten, hoe de nacht al in mijn benen kroop en ik kreeg zin in mijn bed.

Ik werd weer even wakker door een 1op1 tussen Diana Matroos en Henk Krol. Zij vitterig door Krol heen kwetterend en Krol haar geheel negerend vrolijk zijn eigen punten makend. Dan heb ik qua opwinding wel het belangrijkste moment genoemd. Verder was het een enorm saai en voorspelbaar debat.

En natuurlijk viel me wel het een en ander op. Asscher die teveel met meel in de mond praat en nergens -bam!- concreet wordt. Rutte die opeens wil kapitaliseren op zijn enorme buitenlandse netwerk. Buma die langs de randen van een benepen soort nationalisme scheert. Wilders die, oh wacht..die niet durfde komen.

Maar het was allemaal klein, niet opmerkelijk, gewoontjes. Mat bijna.

Het was een saaie boel.

Tevreden ging ik naar bed. Ik kom erachter dat ik gek ben op saaie politiek. Op discussies over details die niemand ook maar iets kunnen schelen. Op lijsttrekkers die het eigenlijk best met elkaar kunnen vinden, wat heel duidelijk is in hun gedrag, maar toch scherp proberen te zijn. Op mannen en één vrouw die elkaar waarderen en respecteren en gewoon hun werk goed willen doen. Op vooral geen afspiegeling van alle lagen van de bevolking maar professionals die oprecht het land willen leiden. Heerlijk saai.

Als ik minder saaie politiek wil, of zelfs zeer opwindende, dan moet ik in Venezuela gaan wonen. Of de Filipijnen. Of Syrië. Of Turkije. Daar is de echte opwinding te vinden.

En als ik minder professionele politici wil zien, kijk ik gewoon het filmpje terug van Fleur Agema bij Jinek en Pauw waar zij aangeeft dat niet alles in het programma van de PVV staat omdat het maar 1 A4tje is en vervolgens laat weten dat bij de PVV álles een prioriteit is. Dat is tenminste van een hilarische onnozelheid die niets met politiek te maken heeft maar toch erg leuk is. Maar nogmaals, dat gaat niet over serieus opkomen voor Nederland.

Saai is goed. Saai leidt nooit tot oorlog. Op naar 16 maart.

The day after.

Liegend op weg naar 15 maart

02 donderdag mrt 2017

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , , , , ,

Dat politici een nogal fluïde relatie met feiten hebben is bekend. Iedereen die dit ontkent heeft zitten pitten. Van economische resultaten tot aan verkiezingsuitslagen, iedere politicus haalt er geheel volgens het cafétariamodel uit wat passend is en laat de rest liggen.

Framen van feiten

Politici weten dat feiten nooit duidelijke feiten zijn. Feiten die wel duidelijk zijn, zoals ‘dat is een rode auto’ zijn politiek niet interessant. Feiten die te maken hebben met de samenleving, de economie, het klimaat, de vluchtelingeninstroom, het onderwijs et cetera zijn politiek wel interessant. Als bijvoorbeeld blijkt dat het aantal vluchtelingen in Nederland stijgt dan zal de ene politicus erop wijzen dat de instroom in de jaren 90 veel hoger was. De andere politicus zal erop wijzen dat dit slechts de voorbode is van een tsunami van miljoenen vluchtelingen.

Hoe het werkt is simpel. Je neemt een feit en je betwist dat feit in het geheel niet. Wat je wel doet is dat feit in een bepaalde context plaatsen.

Dit effect, het framen van feiten is oud, stokoud en zal nooit veranderen. Liegen is ook van alle tijden.

Liegende politici

Lang geleden is een CDA politicus gevallen over een leugen. Dat was in mijn leven de eerste keer dat ik bewust keek naar een liegende politicus: Aantjes. Er was een feit opgedoken dat hij tijdens de oorlog in dienst van de Duitse SS was geweest en daarover had hij gezwegen. Later moest hij toegeven dat het klopte en trad af.

Dat zwijgen en dat beetje draaien schokte de samenleving en het gezin waar ik opgroeide. Wij gingen er vanuit dat politici niet logen. Naïef wellicht maar zeker een mooi uitgangspunt. Opeens moesten we aan de realiteit wennen dat ook politici liegen als het erop aankomt.

Recent is daar Tichelaar bijgekomen. Het was niet alleen dom van hem om zijn schoonzus een opdracht vanuit de provincie te geven maar het glashard ontkennen dat hij daarbij betrokken was sloeg echt alles. Dan kun je niet meer in je functie blijven. Simpel als wat.

Het goede nieuws hier is overigens wel dat uiteindelijk ons systeem een zelfreinigend vermogen heeft waardoor leugenaars ontmaskerd worden.

Naast draaiende, framende en liegende politici is er iets nieuws bijgekomen: verzinnende politici.

Verzinnende politici

Een nieuw fenomeen is het verzinnen van dingen, dingen vooral die bij nader inzien niet kloppen. Het gaat hier dus niet om het framen van een feit in jouw voordeel of gewoon platweg liegen maar om uitspraken de wereld in te slingeren en te hopen dat mensen dat dan ook geloven. Ik heb het donkerbruine vermoeden dat heel veel mensen de onzin ook nog eens echt geloven. Daarover zo meer. Laat ik eerst een paar recente voorbeelden geven.

DENK verzint dat in Nederlandse ziekenhuizen bij oudere allochtone patiënten eerder de stekker eruit wordt getrokken. Dat is pure nonsens en de brenger van dit nieuws is een slecht mens. Zoveel kwaadwillendheid is stuitend. Ik vrees echter dat zijn, Kuzu, doelgroep toch angstig wordt en denkt ‘waar rook is, is vuur’.  Dit zal zeker tot meer stemmen leiden.

Baudet van Forum voor Democratie vindt het CPB achterhaald omdat de hele gedachte van een centraal geleide economie ouderwets is. Deze zelfverklaarde intellectueel snapt niet eens dat zo’n economie in Nederland niet bestaat én dat het CPB centraal is omdat daar alle (macro) economische cijfers terechtkomen. En toch, ondanks dit soort onnozelheid heeft FvD aanhangers.

50Plus gelooft de demografische cijfers van het CBS niet, want zij hebben een blog gelezen waarin iets anders wordt beweerd. Tja. 50Plus heeft toch al een wat vermoeide relatie met feiten maar het CBS vertrouwen zij totaal niet. En dan lees je ergens iets anders, et voilá, je hebt gewoon andere feiten. Ook 50Plus heeft aanhangers, hoewel dat er wat minder lijken te worden naarmate Henk Krol vaker op tv verschijnt.

VNL bij monde van Jan Roos verklaart dat op de Hogeschool van Amsterdam de kerstbomen zijn verdwenen en dat dat een voorbeeld van islamisering is. Het bleek een compleet broodje aapverhaal te zijn dat al heel snel ontmaskerd werd. Ook VNL heeft aanhang.

Als laatste de PVV. In een interview op de Duitse tv zei Wilders dat Fortuyn door een radicale moslim is vermoord. Dat is nonsens. Ook die nonsens werd heel snel duidelijk en er kwam nog een slap verhaal van vergissen is menselijk achteraan. Dat juist Wilders de enige duidelijke radicale-moslimmoord in Nederland niet kon plaatsen is een beetje triest. You have one job denk ik dan. Toch heeft de PVV veel aanhang.

We worden beduveld en we vinden het heerlijk

Wat opvalt in mijn lijstje is dat het, op de PVV na, nieuwe partijen betreft. Blijkbaar vinden zij geen steun voor hun ideeën in de werkelijkheid en dus maken zij een alternatieve werkelijkheid. Dat is verontrustend. Verontrustender nog vind ik dat zij aanhang hebben. Aanhang die alles wegwuift of afdoet als “kritiek van linkse goedmensen en wegkijkers”. Laat duidelijk zijn dat ik graag wegkijk van onzin omdat feiten, échte feiten, veel belangrijker en echter zijn. Ieder land krijgt de politici die het verdient en blijkbaar verdienen wij verzinnende politici.

We wachten 15 maart af.

 

Uit protest PVV stemmen

27 maandag feb 2017

Posted by in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

In de Volkskrant staat een artikel over mensen met een meer dan modaal inkomen. Zij hebben het geloof in de politiek verloren en gaan – uit protest – PVV stemmen. Het wekt bij mij een aantal gevoelens en emoties op.

Aandacht voor de PVV stemmer

Laat ik beginnen met de exorbitante aandacht voor alles met betrekking tot de PVV en de PVV stemmer. Stel, de PVV haalt 30 zetels dan betekent dat, dat 20% van de stemmen naar hen gegaan is en 80% niet. Uit angst om voor politiek correct te worden versleten buigen de main stream media het hoofd en gaan het land in om de PVV stemmer te vinden. Er zijn 13 miljoen stemgerechtigden in Nederland en bij een opkomstpercentage van 80% stemmen er dan 2 miljoen mensen op Wilders. 11 miljoen niet en die komen niet echt meer aan bod in de MSM heden te dage. Die aandacht is dus nogal overtrokken en minstens uit balans. Maar soit: onheil haalt de voorpagina en geluk wordt weggedrukt op pagina 18. Zo is het nou eenmaal.

Meer en meer komen er artikelen en reportages waarin begrip wordt getoond voor de PVV stemmer.

De hoger opgeleide PVV stemmer heeft meer verstand

Dat begrip komt doordat men een nieuwe groep heeft aangeboord: de beter opgeleide PVV stemmer met een goede baan in een goede buurt. Zoiets. Daar zit een deel van mijn verontwaardiging. Als je als PVV stemmer op Zuilen of in het Ondiep (mijn geboortegrond in Utrecht) woont krijg je hoogstens de ruimte wat te schreeuwen maar serieus word je niet genomen. Je hebt geen opleiding en je bent zeer onbeschaafd. Maar nu eenmaal de hoger opgeleiden zijn ontdekt, is het wat meer ok er aandacht aan te schenken. Want ja, als je een opleiding hebt genoten moet er wel een kern van waarheid in je gedrag zitten. De onmetelijke arrogantie van dit fenomeen dringt niet door tot de opiniemakers. Stuitend vind ik het. Iedere kiezer is evenveel waard en heeft evenveel recht gehoord danwel totaal genegeerd te worden.

De hoger opgeleide PVV stemmer kletst erop los

Laten we beide groepen eens vergelijken. De traditionele PVV stemmer geeft ruiterlijk toe dat te doen vanwege het hoge aantal niet-Nederlanders in zijn buurt. Het antwoord begint steevast met “ik ben geen racist, maar…” en dan komt er een minimaal naar racisme neigende uitspraak. Wat jammer is, is dat men niet gewoon zegt dat het om het weren van al het niet Nederlandse volk gaat, om te beginnen met moslims. Dát is namelijk het belangrijkste standpunt van de PVV en dáárom stemmen zij op Wilders. Verder niets. Zij kennen zijn stemgedrag niet in de Tweede Kamer want anders zou men wel twee keer nadenken. Er is geen gebouw van argumenten te vinden achter de stem. Het is heel plat. Stop de islam, en er is een democratische partij die dat ook vindt. Klaar.

De hoger opgeleide begint te mummelen over teleurstelling in de politiek en zegt PVV te stemmen uit protest. Hou toch op! Als je niet verder komt dan dat, dan ben je misschien hoogopgeleid maar niet bijster intelligent. En ook nog eens te kwader trouw. Het leven is heel simpel: óf je bent tegen de islam en dan stem je PVV óf je wilt protesteren maar dan verzin je wat anders. Als je wilt protesteren door middel van een stem op de PVV bén je ook tegen de islam. Klaar.

Hoger opgeleide PVV stemmers zijn lui

Een mens is wat hij doet. Altijd en overal. Voor jezelf ben je misschien wel je intenties – ‘maar ik bedoelde het zo goed’ – voor alle anderen in je leven ben je je gedrag. Het gedrag dat beschreven wordt in het genoemde artikel is ergerniswekkend. Wees een volwassen mens en geef toe dat je PVV stemt omdat je het met Wilders eens bent. Dat is lef. Dat is je nek uitsteken. Zeggen dat je uit protest PVV stemt is een lafhartige flodder, losse krachteloze woorden die moeten suggereren dat je erover hebt nagedacht. Dat heb je niet. De hoger opgeleide PVV stemmer is lui en slap. Geeft de schuld aan anderen (“de politiek”) en gaat dan uit protest stemmen. Vooral doen maar dan niet zeuren achteraf dat je het nooit zo bedoeld had. Je hebt het exact zo bedoeld.

De slappe elite

Als de zeer brede definitie van elite is, de bovenlaag van de samenleving waar men de dienst uitmaakt over anderen en daarin elkaar helpt (dus van politiek en publieke sector tot aan managers in het bedrijfsleven) dan is het deel van die elite dat PVV stemt uit protest een slappe elite. Kracht is je lot in eigen hand nemen, wél analyseren wat er aan de hand is en er mee aan de slag gaan. Constructief. Noblesse oblige: je leeft niet alleen voor jezelf maar ook om anderen verder te helpen. Te zorgen voor betere voorwaarden en een beter leven. Word lid van zo’n verfoeilijke partij, van de vakbond, van een bestuur en ga aan het werk. Slap is zeuren en je verantwoordelijkheid de deur uit doen. Sterk is, aan de slag gaan. Hoppa. Dát is een plicht.

Begrip en begrijpen

Als ik al die artikelen lees over hoger opgeleide PVV stemmer dan overvalt me een machteloosheid. Ook al heb ik nooit begrip voor PVV stemmers ik kan hen zo nu en dan wel begrijpen. Maar dan heb ik het over de mensen van mijn geboortegrond. Als ik lees over mensen met een goede baan en allerlei kansen ontbreekt bij mij begrip én begrijpen.

Dus verwend volkje: hup aan het werk en pak je leven beet.

 

Het einde van een lokale winkelier

21 dinsdag feb 2017

Posted by in Retail

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , ,

unnamed

Een jonge ondernemer

In mijn dorp zit, ik moet nu zeggen, zat een sigarenwinkel: Cigars ‘N More. Een kleine winkel in een wat scharrige laan net naast het centrum. Een laan met een hoge doorloop van winkels. De zaken die er al lang zitten zijn shoarmazaken, een Griek, een Japanner, een Italiaan en diverse levensmiddelenzaken. Een Turkse, een Pakistaanse. Meerdere kappers en redelijk wat kroegen. Een levendige laan, moet ik zeggen, waar ik graag kom.

Enfin, Cigars ‘N More zat daar dus ook. Een winkel die er al heel lang zat. Ooit eigendom van een wat ouder echtpaar uit Den Bosch. Voor hen werd het teveel om iedere dag op en neer te rijden en zij deden de zaak in 2010 over aan een toen 21jarige jongen. Ik vond het prachtig hoe zo’n jonge vent het aanging om een zaak over te nemen en er iets nieuws van te maken. Hij zorgde voor een nieuw assortiment sigaren bijvoorbeeld. Hij maakte een kleine humidor met een verzameling longfillers uit Cuba, Honduras, de Dominicaanse Republiek et cetera. Best uniek voor het dorp waar ik woon.

Hij investeerde in de winkel en in zichzelf. Hij ging naar Cuba om daar te zien hoe sigaren worden gemaakt en kwam terug met een licentie op zak om Havana’s te mogen importeren. Hij maakte niet altijd de meest voor de hand liggende keuzes, zoals wijn verkopen. Dat werd ook niks. We hebben veel met elkaar gepraat over assortiment en het aantrekken van klanten.

Op zaterdag kocht ik ’s morgens vroeg altijd mijn Trouw bij hem.

Tot vorige week.

Voor een gesloten deur

De zaak was gesloten en op de deur was op A1 formaat een proces-verbaal afgedrukt van een opsporingsambtenaar van de Voedsel en Warenautoriteit. Die had geconstateerd dat er sigaretten waren verkocht aan een minderjarige en dat daarom de winkel gesloten was.

Het hele verhaal stond in de lokale sufferdje. Wat was gebeurd? Hij had sigaretten verkocht aan een jongen met een ID. Die ID had hij gecontroleerd, die klopte, de jongen was 19, en hij had de sigaretten verkocht. Buiten werd de jongen opgevangen door de ambtenaar en die constateerde dat het niet zijn ID was en dat de jongen niet 19 maar 17 was. Dit was voor de winkelier de tweede overtreding in twee jaar. Al eerder had hij lege hulzen verkocht aan een minderjarige en toen had hij de boete betaald. Nu moest hij de winkel een week sluiten en €10.000 boete betalen.

Nu zijn regels er om te handhaven. Geen dispuut daarover. En ja, hij was ook naïef geweest met die hulzen. Maar iets wringt aan deze actie, of beter aan deze wetgeving. Dit is een jonge ondernemer in een plaats waar de ene na de andere winkel moet sluiten vanwege slechte resultaten. Een jonge vent die vol ideeën zit om verder te gaan met zijn zaak. Die vol vertrouwen iets verkoopt aan iemand die hem bedondert met een valse ID. Dit voelt aan als het beboeten van degeen waar ingebroken wordt omdat hij de gelegenheid heeft geboden.

De reden dat hij nu helemaal is gestopt is dat hij moeite heeft met het betalen van deze boete, het zal wel moeten, maar hij is benauwd voor de volgende overtreding. Dan is de boete naar hij zegt €100.000 en dat betekent een totaal persoonlijk faillissement. Hij durft niet meer. Hij vertrouwt er niet meer op dat hij niet nog een keer op basis van een ID een fout maakt en dat hij dan aan de grond komt te zitten.

Wantrouwen en wetgeving

Als wetgeving ertoe leidt dat die wantrouwen en onzekerheid voedt dan is er iets mis met die wetgeving. We leven al in een observatiesamenleving en dit is een van de gevolgen. Beboet degeen die overtredend handelt, die willens en wetens de boel bedondert. Niet degeen die erin stinkt. Dit is niet ok.

Ik fiets nu langs weer een gat in de winkelstraat. Het zoveelste. Dankzij een gast van 17 jaar met een fake ID.

Dat voelt niet goed.

Rotjeugd ook altijd

09 donderdag feb 2017

Posted by in leven

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, ,

Bescherming van of tegen de jeugd?

Op Radio 1, bij Dit is de dag, een discussie over bodycams. Je weet wel, die handige kleine camera’s die ongemerkt heel veel kunnen filmen. In Amersfoort loopt een proef om dronken jongeren te laten filmen door de politie en die beelden later samen met de jongeren in kwestie én de ouders te bespreken.

Het panopticum in volle glorie. Ooit bedacht als fysieke gevangenis die zo gebouwd was dat je met een minimum aan bewakers een maximum aan toezicht had. Onze maatschappij is een panopticum. Als technisch iets mogelijk is om mensen te volgen in hun doen en laten dan zal dat ook gebeuren. De overheid zal als eerste het nut ervan inzien. Die camera’s zijn er opeens niet alleen meer om echte raddraaiers op film te zetten om een betere case te hebben in een rechtszaak. Nope, de camera is er om ieder afwijkend gedrag vast te leggen en tegen iedereen te gebruiken. Vooral jongeren want ja, die zijn zo kwetsbaar hè.

Zo werd het ook gebracht: als bescherming van jongeren zodat ze zouden zien wat ze deden in geval van dronkenschap en daar dan natuurlijk nooit meer aan zouden beginnen. De discussie liep over van goede bedoelingen. Echt, echt.

Altijd toezicht

Ik ken mensen die een app hebben geïnstalleerd zodat ze altijd zien waar hun kind uithangt. Mijn zoon zit op een school waar men met Magister werkt. Een online dienst waar ik zijn doen en laten geheel kan volgen. Absentie, cijfers, te laat komen, boeken niet bij zich et cetera. Zo zal er nog wel meer te bedenken zijn waarmee ouders hun kinderen kunnen volgen. Op school zelf is er ook een redelijk waterdicht systeem waarmee hij in de gaten wordt gehouden.

Naast school zitten de meeste kinderen nog op een sport. Als je daar niet op komt dagen zal de coach dat direct melden. Een huiswerkondersteuning zal idem dito doen. Massaal, ik ook, brengen wij onze kinderen naar feestjes en halen ze weer op op de afgesproken tijd. Er is geen ontsnappen meer aan.

Niets van dit alles gebeurt met verkeerde intenties. Niets. Daar ben ik ten diepste van overtuigd. Het impliciete wereld- en mensbeeld dat er achter zit is er wel een van zorg en wantrouwen. Zonder dat we dat willen.

Onvrije kinderen

Het gevolg is dat je als kind niet meer vrij bent om ongelooflijk te kloten. Niets blijft onopgemerkt. Als  ik vroeger als puber volledig lam was dan roken en zagen mijn ouders dat de volgende dag. Ze wisten al lang dat ik laat thuis was en ’s morgens riep mijn vader me wakker want ’s avonds een vent et cetera. Met een brede grijns sprak hij dan op luide en veel te vrolijke toon tegen mij terwijl mijn moeder me enigszins bezorgd bekeek. De keer erop zorgde ik ervoor dat het allemaal een tikkie minder was en uiteindelijk is het goed met me gekomen. Omdat ik vrij was.

In Amersfoort gebeurt wat we moeten vermijden. Dat verstikkende zogenaamde zorgzame gedrag maakt jongeren tot potentieel verdachten en devianten. Voor je het weet heb je een of ander syndroom aan je broek en een rugzakje. En dat terwijl degeen die echt hulp nodig hebben verdwijnen in de grote stroom. Als je iedereen verdacht maakt is uiteindelijk niemand het meer.

De jeugd moet vrij zijn. De onvrijheid komt vanzelf wel.