• Over

Dick Koopman

~ Durf te denken

Dick Koopman

Auteur Archief: Dick Koopman

Wachtgeld, prachtig

28 donderdag jan 2016

Posted by Dick Koopman in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

burger en politiek, nepparlement, politiek, wachtgeld

Het is tegenwoordig erg hip om tegen wachtgeld voor politici te zijn. Ik ben al niet hip en ik ben het er ook niet mee eens. Maar laat ik ook eens genuanceerd zijn.

De emotie die momenteel meespeelt is dat politici – die toch al hun zakken vullen en aan het pluche plakken in een nepparlement (waarbij  men snel over het hoofd ziet dat degeen die dit voortdurend zegt zelf al sinds jaar en dag in datzelfde parlement zit) – ook nog eens geld meekrijgen. Als Jan met de pet moet je daar niet om komen. Dus wat denken ze wel?

Dat is de emotie.

Nu de feiten.

Parlementariërs moeten, zoals in de Grondwet staat, zonder last kunnen stemmen. Dat wil zeggen dat zij hun eigen geweten moeten volgen bij het bepalen van hun stem. Sterker nog, zij moeten zomaar kunnen opstappen (als lid van de Kamer of als bijvoorbeeld Minister) als hun geweten opspeelt. Als een politicus het dus ergens absoluut niet meer mee eens is moet hij in alle vrijheid kunnen opstappen en het pand verlaten.

Om dat mogelijk te maken is ooit bedacht dat zijn beloning dan gewoon doorloopt. Waarom? Om te zorgen dat juist niemand aan het pluche blijft plakken vanwege de centen. Juist niet. Je kunt weg en nog jaren financieel doorgaan op dezelfde voet.

Wachtgeld is dus een garantie tegen blijven zitten en niets meer doen, van geen enkele toegevoegde waarde meer zijn.

Schaf wachtgeld af en je krijgt de situatie dat mensen net zolang blijven zitten als kan omdat zij anders zonder inkomen zitten. En dat is pas echt ongewenst.

Daarom ben ik voor wachtgeld.

 

Bonnetjes, they suck

26 dinsdag jan 2016

Posted by Dick Koopman in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

Bonnetje, burger, ethiek, politiek, Rutte, Teeven

Je moet je voorstellen dat je als ambtenaar bijna een bonnetje hebt gevonden, en dan van hogerhand te horen krijgt dat je moet stoppen met zoeken! Dat is het nieuws van de dag. Het bonnetje uit de Teeven-deal, daar gaat het om.

(Nou vraag ik me wel af hoe je als ambtenaar weet dat je het bijna hebt gevonden. Hoe ziet dat eruit? Ik heb het bijna gevonden? Hoe weet je dat? Maar goed: bijna is niet en de opdracht was dat gestopt moest worden met zoeken. Want als je het bijna gevonden hebt blijkt dat je het kunt vinden en dat was voldoende!)

Dat bonnetje betekent veel meer dan een bonnetje. Natuurlijk, Opstelten en Teeven zijn gevallen over dat bonnetje. De media hadden het bonnetje eerder dan de bewindslieden zelf. De kamer was verontwaardigd en de beide heren moesten opstappen. Dat is allemaal in het nieuws geweest.

Mijn inschatting is dat de huidige minister voor de vierde keer zijn excuses gaat aanbieden aan de kamer voor het bevel te stoppen met zoeken. Dat hij belooft dat het nu gaat veranderen en dat hij er persoonlijk voor zorgt dat dit nooit, maar dan ook nooit meer zal gebeuren. Denk ik.

Allemaal theater.

Waar het om gaat is echter veel fundamenteler en raakt aan de manier waarop politici acteren. Er is hier sprake  van een overheid die de meest fundamentele zaken aan de gepoetste laars lapt maar wel verwacht dat de onderdanen zich keurig gedragen. Een overheid die keer op keer wegkomt met onduidelijk gedoe geeft het signaal dat gedoe ok is. Zolang je er maar een leuk verhaal bij hebt en pardon zegt.

Dit is het gevolg van de totale visie- en ethiekloosheid van in ieder geval Rutte. Als je geen enkel teken geeft van een moreel kompas voor je handelen, krijg je dit. Als de waarde van je handelen pragmatiek is, de boel weer op orde en in rust krijgen, krijg je dit. Manage dit even en we kunnen weer door.

Een politica van D66 die van de ene op de andere dag de Kamer verlaat om iets onduidelijks te doen geeft eenzelfde voorbeeld. Je laat zien dat het (quote Rutte) ‘een baan is’ en verder niks.

Voorbeelden van politici die weigeren in te zien dat zij een voorbeeld kunnen zijn in de goede zin van het woord. Een voorbeeld van commitment (niet tussentijds opstappen voor eigen gewin), een voorbeeld van ethisch handelen (alles openbaar en oprecht bespreken) en een voorbeeld van ethiek überhaupt (relschoppers krijgen NOOIT hun zin).

Dat dat allemaal niet gebeurt betekent dat je het land krijgt dat je verdient. Dat er geen uitgangspunten zijn die bindend zijn. Dat je kunt doen wat je wilt zolang je maar sorry zegt. Dat de grootste bek wint. Dat het helemaal ok is als je alleen aan je eigen hachje denkt. Dat is de werking van ook het bonnetje uit de Teeven-deal. Als de overheid sjoemelt dat sjoemelt het land. Dan is iedere legitimiteit van de overheid verdwijnend. Dan moet de overheid in deemoed toezien hoe zij geen enkel gezag meer heeft.

Bonnetjes, they suck. De manier waarop ermee wordt omgegaan nog veel meer.

Balen van feiten

20 woensdag jan 2016

Posted by Dick Koopman in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

burger, burger en politiek, communicatie, feiten, vluchtelingen, vluchtelingendebat

Toch mooi wat er nu gebeurt in het hele vluchtelingendebat. Dorp na dorp komt in opstand, mensen zien gegeneraliseerde spoken, vijandbeelden komen op, varkens worden in bomen gehesen en wat doet dit kabinet?

Een prognose dat er 90.000 vluchtelingen Nederland zullen instromen dit jaar is niet wenselijk en dus gaat het kabinet werken met een eigen prognose van 58.000. Let wel: men zegt niet ‘prognose is prognose maar wij willen maximaal dit aantal’. Men zegt ‘we hanteren onze eigen prognose’.

Dat betekent dat iedere instelling en iedere ambtenaar beter kan stoppen met denken en analyseren. Beter kan men vooraf vragen: joh hoe had je gehad willen hebben, dan zoeken wij er wel een onderbouwing bij.

Dit kabinet kiest ervoor om mee te gaan in de waan van deze tijd, dat feiten er zijn om volkomen te negeren. Als je dat doet moet je niet opkijken dat je een bevolking krijgt die hetzelfde doet. Een dorp dat zegt ‘volgens Dijkhof komen er 1.200 asielzoekers maar wij gaan uit van 3’. Een burgemeester die zegt ‘het COA geeft aan opvang te moeten hebben voor 500 mensen, maar wij gaan uit van een andere stad waar dat plaatsvindt’.

Door dit te doen en vooral ook zo te communiceren geef je aan lak te hebben aan alles en te doen wat je zelf goeddunkt. Hegel zei al: als de feiten niet overeenkomen met de theorie, des te erger voor de feiten. Hij heeft goede leerlingen in dit kabinet.

Op deze manier maakt dit kabinet van iedere mening een nieuw feit waardoor iedere mening van willekeurig iedere burger even veel waarde krijgt. ‘Vannacht gaat het 10 graden vriezen maar ik ga uit van 17 graden plus’. Ook waar. De wereld is wat je ervan maakt.

En nu nooit meer zeuren als de opiniepeilingen voorspellen dat er vrijwel niets meer overblijft van VVD en PVDA. Dat heb je geheel aan jezelf te danken.

Dit kabinet baalt van feiten.

Een gemiste kans

17 zondag jan 2016

Posted by Dick Koopman in Verlichting

≈ Een reactie plaatsen

Tags

De Bezige Bij, filosofie, Foucault, Heidegger, Tinneke Beeckman

Enige tijd geleden las ik een interview met Tinneke Beeckman , een filosofe met prikkelende stellingen. Met aandacht las ik hoe zij sprak over het opkomen voor Verlichtingsidealen. Voor onze manier van denken en van met elkaar omgaan. Zo prikkelend dat ik haar boek kocht: “Macht en onmacht. Een verkenning van de hedendaagse aanslag op de Verlichting” (De Bezige Bij, 2015). Een veelbelovende titel. Een boek geschreven door een sterke vrouw met een heldere redeneertrant.

Ik  moet zeggen: ze begint met een mooie mise en scene. De aanslag op Charlie Hebdo. De pagina’s daarna vult ze met vaart, met een overzicht van wat er mis is met onze manier van samenleven. Daarna gaat ze los in het boek.

Van Nietzsche gaat ze door naar Foucault. Een heel zinnige stap, omdat het gaat over het verdwijnen van het subject, van de mens als individuele maker van de wereld. Dat was niet echt waar Foucault in geloofde. Als socioloog zou ik zeggen dat hij meer een kind was van Durkheim dan van Marx. Structuren bepalen het individu als je al van een individu kunt spreken.

Dan opeens dendert George Orwell de tekst binnen. Daarbij dat ik direct: ‘waar komt die opeens vandaan?’ En eigenlijk gaat vanaf dat moment het boek zwabberen, onevenwichtig worden.

De stukken over Heidegger zijn nog interessant. Al was het maar omdat Heidegger altijd interessant is. Maar ook met hem wordt te weinig gedaan. Hij zou terugverlangen naar een voormoderne wereld waarin kleinschaligheid voorop staat. Dat zou kunnen. Wat belangrijker is dat hij een prachtige analyse geeft van Het Men (Das Man) Juist hier geeft Heidegger een voorbeeld van onoprecht leven. Dingen doen omdat men dat nou eenmaal doet. Omdat iedereen dat doet. Wie? Geen idee. Men. Tegen zijn omdat men tegen is. Voor zijn omdat men voor is. Heidegger kan worden gebruikt om het verschil te laten zien tussen collectieve culturen en culturen waarin individuen een eigen authentieke keuze (kunnen en mogen) maken.

Maar niet bij Beeckman.

Opmerkelijk genoeg is haar verwijt aan Heidegger, een nostalgisch verlangen naar vroeger, haar zelf niet vreemd. Als zij schrijft over internet dan is dat vanuit een heel somber mens- en wereldbeeld. Interent is de grote Big Brother die ons allen knecht. Zonder dat we dat door hebben! In dit deel van het boek komt een denker naar voren die het niet echt op heeft met internet. Een niet te vatten, niet te positioneren entiteit die ons tot slaaf maakt. Zo komt het over. Dat internet naast die eigenschap – want die is er natuurlijk ook – ook een bevrijdend medium is komt niet naar voren. Dat dankzij internet de informatie aan individuen enorm is toegenomen komt niet naar voren.

Een citaat: ‘Wie via internet iets te weten wil komen, kan wel het gevoel hebben dat hij controle heeft over een analyse, maar dat is vaak niet het geval. De complottheorieën worden soms op een heel professionele manier gebracht, de retoriek van de bedenkers is erg wervend…’. Dit op zich klinkt al bijna als een complot. Erger is dat het voorbij gaat aan een ander belangrijke eigenschap van internet: ieder complot wordt ontmaskerd en tegengesproken. De bevrijding on line.

Het vreemde van dit boek is, dat het zo onevenwichtig is. Er zitten heel sterke stukken in die tot denken aanzetten. Er zitten stukken in die bijna naïef van nostalgie zijn. En dat is jammer. De reden dat ik dit schrijf is dat ik hoop dat er meer gesproken wordt over onze Verlichtingsidealen, over wat het verdedigen waard is. Tegen wie ook maar vooral tegen de beperkten van geest. Dat is met dit boek niet gelukt. De Bezige Bij had strenger moeten zijn en meer tijd moeten nemen.

Het boek is een gemiste kans. Op naar de herkansing!

Arib als goede keuze

14 donderdag jan 2016

Posted by Dick Koopman in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

Arib, politiek, tweede kamer, voorzitter

Na uren ondervragen en stemmen was het gisteren dan toch zo ver, een nieuwe voorzitter voor de Tweede Kamer is gekozen. Twitter ontplofte. De haatdragendheid, de beperktheid, de geborneerdheid hadden geen grenzen. Het gezonde volksgevoel kreeg weer eens de vrije loop en men genoot ervan. Ik niet overigens. Ik heb het niet zo op dat volksgevoel. Iedere keer schrik ik toch opnieuw van de liederlijkheid van sommige reacties. Maar goed. Het is hoe het is.

Wat vind ik van de uitverkiezing van Arib? Ik was er ergens in het proces wel uit dat zij het zou worden. Om allerlei redenen. Je zag het die kant opgaan. Is de verkiezing terecht?

Ze is me nooit eerder opgevallen als een heel helder debater. Evenmin als een verbindende persoonlijkheid. Zeker, ze heeft een mening maar ook die is niet altijd even helder. Voor mij, die toch een beetje de politiek volgt is ze meer een iets geprofileerde back bencher. En toch ben ik blij met haar verkiezing.

Waarom ben ik er blij mee?

Het zegt een aantal dingen. Ze heeft twee paspoorten, waarvan een Marokkaans. Dat betekent dat iemand die niet alleen Nederlands maar ook Marokkaans is voorzitter wordt van de belangrijkste plek van onze democratie. Ik zie dat als een enorme stap voorwaarts in de integratie van allochtonen in Nederland. Ik had dat al eerder met Aboutaleb die burgemeester werd van Rotterdam. Ik voel me dan trots op mijn land omdat we ons onderscheiden van al die landen waar dit nooit mogelijk is. We onderscheiden ons hiermee van de ondemocratische landen waar er veel te veel van zijn.

Het zegt ook dat je op persoonlijke verdienste ver kunt komen in dit land. Dat er uiteindelijk gekeken wordt naar relevante kenmerken om te bepalen of je een functie krijgt of niet.

Het zegt verder dat de Tweede Kamer ondanks al het populisme dat momenteel dwars door alle partijen loopt, deze keuze durft te maken en niet zwicht voor niet relevante emoties. Ik waardeer dat.

Opgeteld is het dus een goed besluit. Hiermee laat je zien dat je als individu meetelt en mee kunt tellen.

Dat brengt me op een ander belangrijk punt. Het zegt me ook dat al het slachtoffergedrag van individuen – ‘we krijgen geen eerlijke kans’ of ‘in Nederland wordt alleen maar gediscrimineerd’ – verleden tijd mag zijn. Deze verkiezing laat zien dat je in Nederland wordt gewaardeerd om wat je doet. Als je mee wilt tellen dan moet je dus gedrag vertonen dat positief is. Dat constructief is. Je moet laten zien dat je totale verantwoordelijkheid neemt voor je eigen leven en dat verder niemand daar verantwoordelijk voor is. En je moet gewoon meedoen in deze samenleving, want we wonen hier nou eenmaal met elkaar. Samen leven, het zegt het al.

Nu kun je zeggen dat het aantal banen als voorzitter of burgemeester niet echt voor het oprapen liggen. Dat is waar. Het doet niets af aan de kern van mijn punt: je moet waar je ook bent en wat je ook doet zelf het verschil willen maken. Als je dat niet doet ligt het helemaal aan jou.

De keuze voor Arib is dus in alle opzichten een goede.

 

Waarom Van der Steur deze week opstapt

10 zondag jan 2016

Posted by Dick Koopman in politiek

≈ 2 reacties

Tags

burger en politiek, Maat, politiek, Rutte, Van der Steur, vertrouwen, VVD

Het is XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX want XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX duidelijk.

Daarnaast XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX en XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX VVD.

Vandaar dat XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX democratie buitenspel XXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX geduld is XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XX

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX stropdas XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX  X XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX huppeltje XXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXX XXXXXXX gezellig XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX        X XXXXXXXXXXX

Het XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX niet XXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX controle XXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX XXXXXXXXXXXXXXX zat XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Dus XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX Rutte.

 

2015 en de gekte in 2016

29 dinsdag dec 2015

Posted by Dick Koopman in Durf te denken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

burger en politiek, communicatie, vluchtelingen

Het is bijna 2016 en ik hoop dat we in het nieuwe jaar afscheid nemen van de gekte van 2015. Hoop, geen geloof. Een stap in een kalender betekent niet per se een stap in houding.

Welke gekte heb ik het over? Om samen te vatten: dat gevoelens belangrijker zijn dan feiten. Dat de individuele anekdote meer zeggingskracht heeft dan de analyse.

Nu kun je zeggen dat voor ieder individu de eigen gevoelens heel waar zijn en dat er niets op tegen is om die dan ook leidend te laten zijn. Kun je zeggen. Zoals ook iemand zei dat gevoelens altijd waar zijn. Dat het beeld voorafgaat aan de werkelijkheid. Allemaal waar.

Maar waarom zouden we daar geestelijk lui van worden en vooral zo onkritisch ten opzichte van je eigen overtuigingen. Men heeft ook heel lang gedacht dat de aarde plat was. In India worden nog steeds vrouwen verbrand omdat zij heks zijn. Allemaal overtuigingen.

Twee voorbeelden van gekte. Een klein en een groot voorbeeld.

Klein. Dit jaar was er weer een discussie over E-nummers. Ik ga de discussie niet herhalen omdat hij doorgedrongen is tot iedereen. Er bestaat de overtuiging dat E-nummers slecht zijn en zeer schadelijk voor de mens. Dat die E-nummers nu juist bestaan om aan te geven dat zijn juist niet schadelijk zijn voor de mens, dat er dus meer een keurmerk mee wordt beoogd dan een waarschuwing nemen heel veel mensen niet meer aan. Het verwijzen naar betrouwbare sites zoals van de Wageningen Universiteit leidt tot opmerkingen dat de lobby overal achter zit. Complotdenken en cognitieve dissonantie reductie. Feiten zijn onzin omdat zij niet overeenkomen met mijn overtuigingen. Dat.

Groot. De vluchtelingencrisis. Dat er een crisis is kan niemand zijn ontgaan. Er zijn miljoenen mensen op de vlucht en die komen het liefst naar noordwest Europa. Waarom? Omdat het hier goed toeven is. Er vluchten nooit Nederlanders naar het midden-oosten dus zullen we hier wel iets beter doen dan daar. Als gevraagd wordt naar aantallen vluchtelingen dan worden die altijd overschat. Er zijn voldoende feiten bekend maar die lijken niet zo belangrijk. Wat blijft is de emotie. Emotie aan beide zijden van het spectrum overigens.

Aan de ene kant de mensen die van mening zijn dat de wereld van iedereen is en dat je dus iedereen moet toelaten. Loffelijk maar als je kijkt naar de verdeling van vluchtelingen zie je ook dat er mensen tussenzitten die niet op de vlucht zijn voor oorlog of voor hun leven moeten vrezen. Die gewoon op zoek zijn naar een beter bestaan. Geef ze eens ongelijk, maar de vraag is of je die ook gewoon moet toelaten.

Zo zullen tussen de echte vluchtelingen ook niet allemaal mensenrechtenactivisten zitten. Er zullen ook mensen tussen zitten die het niet zo hebben met onze waarden en onze manier van leven. Laat je die gewoon toe of eis je assimilatie? En hoe dan?

Aan de andere kant zijn de mensen die tegen zijn. Uit angst voor een tsunami van slechteriken. Uit angst voor het onbekende. Niet alleen burgers redeneren zo. Zelf gemeentebesturen bevestigen dit beeld door bijvoorbeeld schoolkinderen te bewaken als zij langs een opvang fietsen. De emotie van de tegenstanders gaat van verontwaardiging tot en met lijfelijk verzet en het plegen van aanslagen. Vragen naar feiten, hoe onveilig het eigenlijk is, hoe het is als er een AZC in een buurt komt, hoeveel overlast er is, het gebeurt niet. Ook niet naar feiten over aantallen en bijvoorbeeld aantallen vluchtelingen die in de regio worden opgevangen. Men denkt dat het hier volloopt en dus zijn feiten verdacht omdat ze niet kloppen.

Twee voorbeelden, een klein en een groot. Zeer verschillend qua impact en reikwijdte maar ze komen voort uit hetzelfde fenomeen. Dat de eigen ervaring en overtuiging juist zijn. Dat feiten niet kunnen kloppen omdat zij niet stroken met die eigen overtuiging. Dat feiten gefabriceerd zijn door mensen met belangen.

Deze gekte zal niet stoppen ook al hoop ik dat nog zo. Ook in 2016 zal iedereen zijn eigen waarneming weer voor waar nemen. Feiten zijn van steeds minder belang en dat zal zo blijven. Dat betekent iets voor bijvoorbeeld de politiek en gemeentebesturen in het vluchtelingendebat. Kom niet met feiten maar met voorbeelden, anekdotiek, luister, wees emotioneel, deel emoties. Maar capituleer nooit voor de gekte.

Uiteindelijk krijgen feiten gelijk.

Een zwak geloof

27 zondag dec 2015

Posted by Dick Koopman in de open samenleving

≈ Een reactie plaatsen

Tags

Brunei, geloof, kerst, Somalie

Vorige week kwam in het nieuws dat in Somalië de openbare viering van Kerst verboden werd. De reden was naar ik me meen te herinneren dat zo’n viering ten koste zou gaan van Islamitische waarden. Ook de sultan van Brunei heeft de viering verboden.

Een kleine anecdote. Kerstavond bracht ik in de kerk door, in de enige Rooms-Katholieke kerk in mijn dorp. Tjokvol zat het. De sfeer was goed, optimistisch en ontspannen. De mis begon met de woorden ‘welkom aan iedereen die vindt dat hij of zij hier vanavond moet zijn. Of je nu vaak komt of bijna nooit. Of je gelovig bent of niet. Of je alleen bent of samen. Welkom.’

Het werd een mooie avond.

Hoe onzeker moet je zijn om dingen te verbieden. Dat vroeg ik me af toen ik de berichten op de radio hoorde en later in de kerk zat. Want je kunt wel volhouden dat het allemaal te maken heeft met intolerantie maar ik geloof dat steeds minder. Mijn overtuiging is meer en meer dat het afzetten tegen alles wat niet strookt met de eigen overtuiging wijst op een enorme leegte. Als dat waar je in gelooft onderuit gehaald kan worden door een feest dan heb je een zwak geloof. Dan is dat niet veel waard.

Het gaat niet alleen om een sterke man in Somalië, het gaat ook om mensen hier. Mensen die echt de overtuiging hebben dat onze cultuur omver gehaald kan worden door andere culturen of geloven. Dat kan alleen als je eigen cultuur niets voorstelt en vooral niet weerbaar is.

Hoe moet het dan wel?

Ferm zijn in je eigen overtuigingen. We zijn niet voor niets zover gekomen met alle geschiedenis die we hebben. Onze cultuur, onze gedeelde overtuigingen, normen en waarden en ook al onze vrijheden hebben we niet voor niets gekregen. Daar is veel voor gedaan en gelaten. Dat is ons zeker niet aan komen waaien.

Daarom, precies daarom, moeten wij nooit gaan lijken op of ons gedragen zoals die sultan. Juist wij moeten alle feesten toestaan omdat zij nooit ten koste van ons kunnen gaan. Juist omdat wij alles toestaan, onderscheiden we ons van alle onzekeren, alle zwakken van geloof. Ik denk dat ook de PVV en de aanhangers daarvan niet zozeer slecht, fout of verkeerd zijn. Zij zijn ten diepste onzeker. En hoewel ze de sultan zullen verafschuwen vanwege zijn cultuur, zouden zij zijn gedrag wel willen kopiëren. Niet uit kracht maar uit zwakte.

Ik ben zo intens gehecht aan onze cultuur waarin we kunnen zeggen wat we willen, doen wat kan, in vrijheid onze overtuigingen kunnen leven. Waarin we met woorden elkaar bestrijden omdat er altijd ruimte is voor andersdenkenden. Waarin ik ’s morgens als ik wakker word niet hoef te vrezen voor mijn leven. Mijn gehechtheid is zo groot dat ik alle andersdenkenden welkom heet. Een welkom dat ook inhoudt dat je met dezelfde waarden en normen mij tegemoet treedt. Alleen dan zal en kan ik nog lang gehecht blijven aan mijn wereld.

Geen zwak geloof dus.

 

Niet voor de PVV bedoeld

22 dinsdag dec 2015

Posted by Dick Koopman in politiek

≈ Een reactie plaatsen

Tags

burger en politiek, Geert Wilders, PVV, rambam

Ik schrijf dit niet voor aanhangers van het gedachtegoed van de PVV. De kans dat die dit lezen is immers gelijk aan nul. Zo gaat het überhaupt met alle tegengeluiden: geschreven voor eigen parochie. En ook als zij het wel lezen dat zal het hen alleen maar bevestigen in een aantal overtuigingen. De naïeve Gutmensch is links, intellectueel, weet niet wat het volk wil en gaat de eigen ondergang tegemoet. Door het niet eens te zijn met de PVV demoniseer je hen (‘zie je wel’) en geef je blijk van elitair gedrag.

Tot zover de drogredeneringen.

Waarom schrijf ik dit wel? Omdat ik iets kwijt wil. Dat is samen te vatten als: tegen de gemakzucht. Ik vind de PVV een onmatig gemakzuchtig clubje waarbij de laatste tweet van Wilders (Politiek en pers kunnen de rambam krijgen) een mooi voorbeeld is.

Wat staat daar eigenlijk? Allereerst moeten we vaststellen dat Wilders zelf al heel lang Tweede Kamerlid is en onderdeel is van de politiek. Sterker nog, de beste man heeft nooit een andere baan gehad dan ambtenaar of politicus. Al eerder gaf hij zichzelf de kwalificatie neppoliticus mee, want ook hij is onderdeel van dat parlement. Nu maakt hij het bonter: hij zegt tegen zichzelf dat hij de rambam kan krijgen. Dat is voer voor psychologen en getuigt van een helder zelfinzicht.

Ook de pers kan de rambam krijgen, maar dat is oud nieuws.

Waarom kan iedereen de rambam krijgen? Simpel: mensen die zich op Wilders beroepen hebben een aanslag gepleegd op een gezin met een niet-Nederlandse achtergrond. Politici en pers hebben gesteld dat Wilders nu moet komen met een uitspraak dat hij geweld afkeurt. Dat zijn oproep kominverzet betekent dat dat moet met democratische middelen. Maar hij geeft aan dat iedereen de rambam kan krijgen en dat hij zich niet tegen geweld uitspreekt.

De geestelijke armoede en gemakzucht druipt hier vanaf. Waarom je niet uitspreken? Zo moeilijk is dat niet als het gaat om geweld van niet-Nederlanders. Er is dus verschil tussen het ene en het andere geweld. Het ene geweld is af te keuren, het andere is prima. Dat zit er achter, verder niets.

Voorts zal de PVV nooit komen met werkbare oplossingen. Het is een beetje schreeuwen langs de zijlijn, beetje stemming maken, beetje jennen, jij-bakken, beetje puberen op kosten van de belastingbetaler. En juist dat, dat nooit verder komen dan zeggen wat in je opkomt is onmatig gemakzuchtig. Het is zo makkelijk. Kritiek hebben op andere partijen die wel proberen iets te bereiken -ook al ben ik het niet altijd met hen eens- getuigt van dezelfde gemakzucht. Je moet altijd praten. Er altijd uit willen komen.

Blijkbaar heeft het een functie. Zo’n 22% van de kiezers zegt op de PVV te gaan stemmen en nog eens 8% overweegt het. Dat betekent dat 30% van de kiezers in Nederland niet is geïnteresseerd in welke oplossing dan ook en net zo gemakzuchtig is. Een oplossing is overigens een idee dat uitgevoerd kan worden waarmee een probleem verdwijnt. Dat is iets anders dan roepen, het is de consequentie van je standpunt nemen en ten uitvoer brengen. Dat zal de PVV niet doen en met zijn tweet laat Wilders zien dat hij dat ook niet doet. We weten waar we aan toe zijn. Nooit zeggen dat we het niet wisten.

Maar goed, ik schrijf voor eigen parochie. Dat weet ik. Ik zal niemand overtuigen die het hier allemaal niet mee eens is. Ik wil het wel gezegd hebben.

 

Geldermalsen

17 donderdag dec 2015

Posted by Dick Koopman in Communicatie

≈ Een reactie plaatsen

Tags

burger en politiek, communicatie, Geldermalsen

Ik rij iedere dag over de A2 langs de afslag Geldermalsen. Afgelopen week nog vroeg ik me af waar ik dat van moet kennen. Ik heb er ooit op het station gestaan vanwege een treinstoring. Verder had ik er geen enkele associatie bij.

Dat is veranderd.

In alle media heb ik gevolgd, als ieder ander, wat er gebeurd is tijdens een avond over de vestiging van een AZC in Geldermalsen. En natuurlijk heb ik alle argumenten gelezen van voor- en tegenstanders. Dat 1.500 teveel is voor een dorp met 11.500 inwoners. Dat men niet tegen vluchtelingen is maar wel tegen zoveel. Het zal. Ik geloof iedereen op zijn blauwe of bruine ogen. Echt, het zal.

Mijn opwinding zit ergens anders.

De mensen die zoveel stennis maken, een openbare meeting verstoren, zoveel vernielingen aanrichten hebben ten diepste niets met welke democratie dan ook. Zij zijn overtuigd van het eigen gelijk en willen dat met geweld doordrijven. Die houding is anti-democratisch, anti-westers en anti-burgers. Zij zijn anti. Mensen die zich zo gedragen zijn ten diepste reactionair en verlangen naar een sterke man die zijn wil oplegt aan anderen. Die sterke man moet dan wel doen wat zij willen want anders is het een onbetrouwbare vent. En die sterke man moet zijn wil aan anderen opleggen en zeker niet aan hen. Het zijn mensen die als dreinende driejarigen hun gelijk willen halen.

Wat moet je nou eigenlijk met dit soort mensen die -Gode zij dank- in de minderheid zijn?

In ieder geval niet voeden met leuzen en hashtags als #kominverzet. Wie dat doet is te kwader trouw. Wel het gedrag afstraffen omdat het niet acceptabel is dat een democratische bijeenkomst zo wordt verstoord. Politici moeten hier heel duidelijk over zijn.

En bij dat afstraffen toch ook gewoon het gesprek aangaan. Waar komt die woede vandaan? Waarom wil met horde zijn en niet een weldenkend mens? Wat denkt men te bereiken?

Ik zal niet beweren dat dat leidt tot enorm diepe inzichten. Het zal er wel toe leiden dat je laat zien dat je niet tot dezelfde horde behoort. Dat de enige manier om ergens uit te komen het gesprek is. Het is niet anders. Dat je niet altijd je zin kunt krijgen. En dat als politici luisteren dat niet betekent dat ze gaan doen wat jij wilt. Dat dat echt iets anders is.

De afslag Geldermalsen zal voor mij nooit meer dezelfde zijn. Ik heb er beelden en emoties en opvattingen bij gekregen. En ook daar zal men uiteindelijk met elkaar in gesprek moeten. Dat moet nou eenmaal in Nederland.

Maar hoe krijg je iedereen zo ver dat een gesprek mogelijk is?

← Oudere berichten
Nieuwere berichten →

Abonneren

  • Berichten (RSS)
  • Reacties (RSS)

Archief

  • april 2026
  • maart 2026
  • februari 2026
  • januari 2026
  • december 2025
  • november 2025
  • oktober 2025
  • augustus 2025
  • juli 2025
  • juni 2025
  • mei 2025
  • april 2025
  • maart 2025
  • januari 2025
  • december 2024
  • oktober 2024
  • september 2024
  • augustus 2024
  • juli 2024
  • juni 2024
  • mei 2024
  • april 2024
  • maart 2024
  • februari 2024
  • januari 2024
  • december 2023
  • november 2023
  • oktober 2023
  • september 2023
  • augustus 2023
  • juli 2023
  • juni 2023
  • mei 2023
  • april 2023
  • maart 2023
  • februari 2023
  • januari 2023
  • december 2022
  • november 2022
  • oktober 2022
  • september 2022
  • augustus 2022
  • juli 2022
  • juni 2022
  • mei 2022
  • april 2022
  • maart 2022
  • februari 2022
  • januari 2022
  • december 2021
  • november 2021
  • oktober 2021
  • september 2021
  • augustus 2021
  • juli 2021
  • juni 2021
  • mei 2021
  • april 2021
  • maart 2021
  • februari 2021
  • januari 2021
  • december 2020
  • november 2020
  • oktober 2020
  • september 2020
  • augustus 2020
  • juli 2020
  • juni 2020
  • mei 2020
  • april 2020
  • maart 2020
  • februari 2020
  • december 2019
  • november 2019
  • oktober 2019
  • september 2019
  • augustus 2019
  • juli 2019
  • juni 2019
  • mei 2019
  • april 2019
  • maart 2019
  • februari 2019
  • januari 2019
  • december 2018
  • november 2018
  • oktober 2018
  • september 2018
  • augustus 2018
  • juli 2018
  • juni 2018
  • mei 2018
  • april 2018
  • maart 2018
  • februari 2018
  • januari 2018
  • december 2017
  • november 2017
  • oktober 2017
  • september 2017
  • augustus 2017
  • juli 2017
  • juni 2017
  • mei 2017
  • april 2017
  • maart 2017
  • februari 2017
  • januari 2017
  • december 2016
  • november 2016
  • oktober 2016
  • september 2016
  • augustus 2016
  • juli 2016
  • juni 2016
  • mei 2016
  • april 2016
  • maart 2016
  • februari 2016
  • januari 2016
  • december 2015
  • november 2015
  • oktober 2015
  • september 2015
  • augustus 2015
  • juli 2015
  • juni 2015
  • mei 2015
  • april 2015
  • maart 2015
  • februari 2015
  • januari 2015
  • december 2014
  • november 2014

Categorieën

  • Autonomie
  • Brexit
  • Burger serieus nemem
  • Burger serieus nemen
  • Commissie Stiekem
  • Communicatie
  • crisis
  • culinair
  • de open samenleving
  • deeleconomie
  • Durf te denken
  • economie
  • Europa
  • Fatsoen
  • filosofie
  • Geen categorie
  • GeenPeil
  • Grexit
  • griekenland
  • Gutmensch
  • Klant centraal
  • leven
  • Lezen
  • Literatuur
  • Maatschappij
  • Management
  • Marketing
  • mensbeeld
  • nationalisme
  • New Business
  • Ondernemen
  • Onderwijs
  • organisaties
  • Parijs
  • PEGIDA
  • politiek
  • Politiek correct
  • Populisme en de Grondwet
  • referendum
  • religie
  • Retail
  • seculaire religie
  • terreur
  • Toeristen
  • Turkije
  • twitter
  • Verlichting
  • vluchtelingen
  • Zwarte Piet

Meta

  • Account maken
  • Inloggen

Blog op WordPress.com.

  • Abonneren Geabonneerd
    • Dick Koopman
    • Voeg je bij 51 andere abonnees
    • Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
    • Dick Koopman
    • Abonneren Geabonneerd
    • Aanmelden
    • Inloggen
    • Deze inhoud rapporteren
    • Site in de Reader weergeven
    • Beheer abonnementen
    • Deze balk inklappen