Mijn dag begon met een Skypecall met Istanboel. Ik hou niet van Skype omdat het een niet gebruikersvriendelijk programma is. Het is niet intuïtief, je kunt niet simpel zoeken en het stopt er zomaar mee of het stottert. Voordat ik dus Skype aan de praat had waren we 20 minuten verder. Dat geeft stress. Ik hou niet van te laat zijn.

Een start up runnen is top, enorm opwindend, gaaf om te doen én stressvol. Stress veroorzaakt door heel veel verschillende dingen. Zoals Skype. Maar niet alleen.

Stressoorzaken die ook niet te voorkomen zijn. Dingen gebeuren nu eenmaal. De site ís af en toe kapot. De app werkt af en toe opeens niet op Android. Een klant zit te wachten op een afspraak. Et cetera, enzovoort. Externe oorzaken waar je geen vat op hebt en interne die je kunt managen.

Zoals het in het leven is, is het in business ook: niet wat je overkomt is van belang, maar wel welke betekenis je eraan geeft, hoe je erop reageert en wat je vervolgens doet. Om dat goed te kunnen doen moet je het een en ander meebrengen voordat stress omslaat is chagrin of paniek.

Natuurlijk allereerst veel ervaring. Weten dat als er iets misgaat dat niet het einde van de wereld of je bedrijf is. Dat sommige problemen gewoon verdwenen zijn als je er een nachtje over slaapt bijvoorbeeld. Dat een stapeling van problemen verdwijnt als je er een van oplost. Weten ook dat een koel hoofd leidt tot beheersing van problemen.

Nu heb ik van nature niet altijd een koel hoofd.

En dus heb ik al die ervaring aangevuld met een geheel andere, meer spirituele ervaring: het lezen van de Regel van Benedictus. Ergens rond 530 AD geschreven, behandelt de Regel het kloosterleven. Hoe ga je met een gemeenschap van monniken om, hoe ben je een goede abt, hoe deel je je dag in, hoe ben je vroom? Benedictus lijkt heel streng. Van alle 150 Psalmen vertelt hij precies in welke volgorde die door de week gezongen moeten worden. Nauwgezet. En juist op het moment dat je denkt ‘dit is wel heel erg rigide’, zegt hij:

Vóór alles dringen wij hierop aan: als iemand deze psalmverdeling niet zou bevallen, laat hij dan een andere maken die hij beter oordeelt

Je moet er dus mee omgaan zoals het het best is. Benedictus snapt de mens.

Terug naar stress. Waarom had ik met die Skypecall zoveel stress? Normaliter zorg ik ervoor dat ik tussen twee afspraken 15 minuten heb waarin ik niets hoef. In die 15 minuten verwerk ik het vorige gesprek en bereid ik me voor op het komende gesprek. In alle rust. Ik bereik er twee dingen mee. Ik heb alles op een rij gedurende de dag én degeen met wie ik een afspraak heb treft een relaxte gesprekspartner aan. Ik ben dan met hoofd en hart geheel in het gesprek. Als ik dat kwartier niet heb lukt me dat niet. Multitasken is de dood van zinvol communiceren.

Tijdens het gesprek staat mijn telefoon op stil en mijn laptop is dicht.

Voor “gesprek” kun je ook taak lezen. Ik moet iets doen en dan concentreer ik me daar volledig op, op dezelfde manier. Rust, focus, beginnen, doen en afronden. Ook dat afronden doe ik bij mijn volle verstand. Niets afraffelen. Weten dat je klaar bent.

Het lukt ook heel vaak niet op die manier en dan ben ik ’s avonds heel ontevreden. Leven is leren en oefenen. Maar grosso modo lukt het aardig. Ik maak kleine dingen niet groot maar laat ze klein. Ik wil een baken van rust en overzicht zijn in mijn bedrijf. Als ik stress heb wil ik altijd begrijpen waar die vandaan komt en wat ik eraan had kunnen doen. Meestal heeft het met tijd en genoeg tijd te maken. In haast iets belangrijks doen is altijd dom. Nooit doen. Als je haast hebt, moet je de tijd nemen.

En wat als er opeens allerlei business binnenkomt? Wat als de start up, scale up wordt? Dan met verstand en overdenking volop vaart maken. Vertrouwen op je kennis, kunde en intuïtie en vooruit ermee. Gassen. De Psalmen gewoon in een andere volgorde doen omdat het moet. Hoppa.

Maar pas dan als het nodig is. Niet eerder en niet later.

Stressmanagement: je moet er de tijd voor nemen.