Ik zei gisteren nog tegen mijn vrouw dat ik de laatste jaren minder last heb van 4 mei. Aanzienlijk minder. Geen k-dagen meer, geen onrust, geen melancholie, niets. Gewoon leven.
Toen wist ik nog niet wat ik nu weet: de uitvoering De Jodenverraadsters van Theatergroep Troost bracht me weer met beide benen in het heden als extensie van mijn verleden.
Een prachtig, dramatisch verhaal over twee Amsterdamse vrouwen die Joden verraden om zelf in leven te blijven en ook nog een centje te verdienen. Feitelijk een waar verhaal. Goed uitgevoerd, met mooie karakters en goed gespeeld.
Een van de Joden, Barend, komt na de oorlog weer terug in Amsterdam. Iedereen is dood. Hij verzucht ‘na het kamp maakt niets mij meer uit’, of woorden van die strekking. Ik weet het niet meer precies.
Een bom ging af in mijn hoofd en hart en ik was terug bij mijn vader. De vierde mei blijft opnieuw verschrikkelijk.
Dick Koopman 