De week waarvan je wist dat die ging komen hebben we nu, deze week. Het kabinet was al een jaar in slow motion aan het vallen en met een harde klap is dat nu gebeurd. Mooi, zou je denken, dan hebben we dat ook weer gehad, en door.

Maar dan hebben we geen rekening gehouden van de VVD. Ooit opgericht als liberale partij waarbij vrijheden van en vrijheden voor centraal stonden. Ik heb ooit aan mijn zonen uitgelegd, ze waren nog jong, dat liberalen de zwakke mens verwaarlozen maar er wel voor zorgen dat de samenleving vrij is en voelt en dat socialisten de zwakke mens voorop stellen maar er daarmee voor zorgen dat de samenleving minder vrij voelt. Zet ze samen en je hebt een mooie combinatie. Kapitalisme zonder rauwe randjes, dat was het idee.

Liberalen bleken ook over veel meer humor te beschikken dan socialisten, bleek al snel in mijn politieke leven. Ik was het vrijwel nooit met hen eens, maar hoeveel plezier heb ik met VVD’ers gehad! En hoe anders waren mijn ervaringen binnen de PvdA: ideologisch redelijk op een lijn maar wat weinig compassie voor en plezier met echte mensen. Gelachen werd er nooit.

Dat lachen vergaat mij nu ook bij de VVD.

Mevrouw Yesilgöz is voorgedragen door het bestuur om lijsttrekker te worden. Dat betekent dat een volstrekt inhoudsloze (niet heel nieuw binnen de VVD) machtswellustige (niet heel nieuw in de politiek) en liegende mevrouw het boegbeeld is van liberaal Nederland. Waarmee liberaal Nederland in de vorm van de VVD dus feitelijk dood is.

Liever dan met sociaal-democraten samen te werken wil zij zo weer met de bruine bende van de PVV aan tafel. Want je sluit nou eenmaal niemand uit. Behalve als hij Frans heet. Ook niet als die partij, nou ja, stichting, een groot deel van Nederland uitsluit. Geen issue. Alles voor de macht. De feiten? Laat maar zitten, alles voor de macht. We liegen en bedriegen ons een weg naar buiten.

Het volk mort. Sommigen vinden dat Wilders het perfect deed maar werd tegengewerkt. Anderen vinden hem een verrader. Weer anderen vinden dat de VVD gewoon de grootste moet worden door in te hakken op asielzoekers en vluchtelingen (plus een miljoen nareizigers).

Ik denk dat het tijd is voor een herbezinning op beschaving. Een beschaafd land gaat goed om met hen die krap zitten, die het moeilijk hebben, die een vluchtplaats zoeken. Een beschaafd land is ook duidelijk: hier heb je recht op en hierop niet. Beschaafde politici zijn ook eerlijk over wat haalbaar is en wat niet. Beloven wat mensen willen horen is heel dom. Die willen namelijk van alles en alles tegelijk. En als dat niet kan, dat wil zeggen als zij hun zin niet krijgen, worden ze boos. Een volk van vijfjarigen. Dus wees duidelijk wat je wil bereiken, voor wie je dat doet en waarom. Dat dus niet iedereen zijn zin krijgt omdat we vandaag levend, ook de toekomst moeten inrichten. Dat mensen moeten inschikken omdat we met coalities van doen hebben. Zoiets als in een normale relatie. Daarin schuift de mens ook een beetje heen en weer.

De landelijke politiek is inmiddels een schoolplein vol met vijfjarigen geworden.

Ach, men hoeft niet mijn politieke overtuiging over te nemen. Ieder de zijne en hare. Maar beginnen met fatsoen en betrouwbaarheid zou een mooie eerste en zware stap zijn. Was het maar waar.

Oktober staan we weer in een stemhokje. Dát is het moment van de waarheid voor de burger. Dáár maak je het verschil. Stem niet met je buik of hart maar met je verstand. Buik en hart horen op het schoolplein, het verstand hoort in de klas. Daar waar je intellectueel groeit en tot feitelijke inzichten komt.