Het is januari en ik verheug me op mijn terugkeer naar de Var, op Carcès. Ik verheug me op weken van lekker weer en lekker leven in mijn favoriete deel van het mooie Frankrijk.

En waarom is het dan zo favoriet?

Vanaf het eerste moment dat ik lang geleden aankwam in Carcès was al duidelijk dat de Var een niet al te rijke, ruige en ‘ruwe bolster blanke pit’- streek is. Op een paar prachtige châteaux en huizen na, is dat wat het is. Geen opsmuk, geen tierelantijnen en geen gedoe. De mensen zijn er direct en als ze je mogen is het okay. Anders niet. Snap je ook meteen.

De dorpen zijn klein en vaak arm. Dat zie je al als je er binnenrijdt. Neem Carcès. Een paar duizend inwoners, een paar winkels die in het directe onderhoud en kleine luxe voorzien. “Luxe” zoals kleding. Voor al het andere moet je naar Brignoles. Voor je internetaansluiting, voor je mobiel, voor een paar schroeven tot aan een nieuwe stofzuiger. Tot een jaar of vijftien geleden had je er winkels die erin én ertoe deden. In dorpjes in de nabijheid als Entrecasteaux, Saint-Antonin du-Var en Cabasse is het tegenwoordig allemaal nog meer mini-mini.

En dan toch! Wat een sfeer en wat een mensen! Een leven zonder poespas en –omdat de winkels ontbreken- zonder allerlei commerciële verleidingen. Die zijn er gewoonweg niet. Je gaat leven zoals de Fransen doen. ’s Morgens naar het café, daarna wat lunchen, lekker eten, de beste ingrediënten, de lokale winkels of bij Les Mousquetaires. Hoewel de armoede er zeker speelt, is er ook altijd optimisme en een reden temeer om een glaasje extra te bestellen om nog eens lekker bij te praten.

En misschien ga ik straks ook weer, als ik in de Var terug ben, met het bootje van Sainte-Maxime naar Saint-Tropez. Eerst aan de kade een lekkere Tropézienne eten, dan oversteken en vervolgens ongegeneerd winkelen in Saint-Trop’. En dan ’s avonds weer met het pontje terug. Zeker in het seizoen nooit met de auto naar Saint-Tropez, neem de boot! Een soort extra-vakantie op het water, soms rustig maar meestal best ruig. En eenmaal aan de overkant moet je de kade natuurlijk snel achter je laten en richting citadel lopen. Daar is het pas echt mooi en verrassend.Ik zit nu nog verplicht in Nederland, ik taal naar de Provence, de Var, de Méditerannée. Die sfeer!

Soms verglijdt de tijd lang niet snel genoeg.

(*) Eerder gepubliceerd op Coteprovence.nl