Marseille, zegt men, is nogal gevaarlijk. Je moet er nooit zomaar naartoe, en je moet al zeker niet het drukke centrum rond de haven verlaten. In schimmige steegjes wachten ongure types op toeristen zoals jij om die vervolgens te ontdoen van alle waardevols en zelfs, als je niet meewerkt, van je leven.
Het zal.
Ik kom al jaren in Marseille en het is een van mijn favoriete steden geworden. Inderdaad rauw en ruig, levendig, geurend naar Noord Afrika, de drukte van de haven, Maison Empereur, MuCem, de rommelige stad, de boot naar de eilandjes voor de kust en het eindeloos wandelen door de buurten. Het is een heerlijke stad.

En dus waren we weer eens in Marseille. Het was heet, hartje zomer. We hadden een hotel aan de oude haven. Handig parkeren en de deur uit en je staat in de drukte. Perfect dus. Na een dag wandelen, een boottocht naar Château d’If, hadden we trek. We liepen naast het hotel een straatje in omhoog omdat we in die buurt een restaurant hadden gezien. Heel idyllisch, in een soort tuin. Dat bleek vol te zijn en dus liepen we maar weer verder richting stad. En toen zagen we een terrasje met ook wat tafeltjes op een trottoir, een tent met een überhippe uitstraling. Alles leek te roepen: wij zijn GenZ of zo en hier is het hip.
Het terras was vol en we kregen met zijn drieën een tafeltje op het trottoir. Dat bleek tegenover de uitgang van de parkeergarage te liggen, zodat we soms even moesten verschuiven als er een te grote auto uit kwam rijden.

We zaten! We bestelden wijn en eten en al snel kwamen er hapjes op tafel. De bediening was ook überhip, jonge mensen, mannen met een bun en tattoos en duidelijk decennia jonger dan ik en maar iets ouder dan mijn zoon. Het feestje was begonnen! Wat een heerlijk eten en wat een topsfeer. Alles klopte. De mensen, de ton qui fait la chanson, het straatje waarin we zaten ver buiten de drukte. We hebben echt heerlijk gegeten, verrassende gerechten: alle klassiekers uit het zuiden maar dan modern gemaakt. Licht, kruidig, mooie smaken.
Als je van plan bent naar Marseille te gaan, en doe dat want het is een fantastische stad, ga dan hier eten. Prijs/kwaliteit is top en je eet er als een Keizer in Marseille. Doen dus.
Oh ja, en dat andere restaurant in die tuin? Daar zijn we de volgende avond wezen eten. Nooit meer doen. Zelden zo slecht bereid eten op mijn bord gekregen. Het vlees was gelijk een schoenzool en de polpo was plastiek geworden. En we betaalden de hoofdprijs. De mooie leuke tuin dus voorbijlopen en, hop, naar deze tent.

Volgende keer neem ik jullie mee naar Cassis!
Pingback: Cassis, meer dan een smerig drankje 5/15 | Dick Koopman