Mijn horloge liep iets voor, dus toen ik al in het nieuwe jaar hoera riep was de rest nog in 2017 aan het wachten. En dan opeens is het nieuwjaar. Champagne, vuurwerk, veel zoenen en huggen en handenschudden en naar bed. Veel te laat.

Ik ben geen man van goede voornemens maken op 1 januari. In die zin zie ik een nieuwe datum niet als een nieuw begin. Tegelijkertijd denk ik wel na over wat ik hoop dat dit jaar zal gebeuren en niet zal gebeuren. Waar ik op hoop en waar ik tegenop zie.

Waar ik tegenop zie is weer een jaar Trump. Iedereen lijkt er aan te wennen en er zijn er zelfs die vinden dat hij toch wel erg veel voor elkaar krijgt. Hijzelf vindt dat nog het meest overigens. Ik weet het niet. Zou kunnen, hoewel ik het betwijfel. Waar ik tegenop zie is zijn onbeschoftheid, zijn geschreeuw, zijn minachting voor anderen, zijn gebrek aan goed voorbeeld. Het is gewoon een lompe kerel met veel te veel macht. Macht die hij ook nog eens gebruikt om zichzelf en vooral zijn clan beter uit de strijd tevoorschijn te laten komen. Ik zal er nooit aan wennen. Wil dat ook niet. Ik wil niet wennen aan ongemanierdheid.

Ik zie ook tegen de verrechtsing van de Nederlandse politiek op. Niet omdat ik tegen rechtse denkbeelden ben. Integendeel, op sommige punten ben ik zelf rechts en rechtse opvattingen scherpen mijn geest. Juist frictie zorgt voor ontwikkeling. Waar ik vooral tegenop zie is dat mensen warm lopen voor loos geleuter. Geleuter zonder feitenkennis, roepen om maar wat te roepen, roepen om vooral meer kiezers achter je te krijgen. Ik word weemoedig van mensen die met serieuze blik onzin verkopen. En momenteel is rechts daar beter in dan links.

Waar ik naar uitkijk daarentegen is een sterker en beter Europa. Ik denk dat er dingen moeten en kunnen veranderen in de EU en in Europa om te zorgen dat er weer meer leven en geestdrift ontstaan. Ik ben overtuigd Europeaan. Ik hou van ons continent en ik vind dat Europa sterk en verenigd moet zijn. Niet uit luxe of uit armoede, maar uit overtuiging.  De EU heeft ons behoed voor oorlogen en ander gedoe. De EU heeft ons welvaart gebracht en iedere inwoner is beter geworden van de EU. Maar ja, het geheugen speelt ons parten.

Waar ik ook naar uitkijk zijn de discussies over white privilege, cultural appropriation, identity politics et cetera. Deels omdat ik het van een gemakzuchtigheid  vind die zijn weerga niet kent, en deels ook omdat ik geprikkeld word door die discussie. Mensen die zich opsluiten in hun eigen gelijk, gebaseerd op zaken die niet eens hun eigen verdienste zijn. En die anderen de maat nemen omdat die die niet zelf verdiende zaken niet hebben. Boeiend. Echt iets om me over op te winden.

Waar ik ook naar uitkijk is meer vrijheid en rust in de Arabische wereld. Er zijn wat tekenen van verbetering. IS vernietigd in Syrië, Saoedi Arabië dat meer vrijheden toestaat, protesten in Iran. Wat altijd op de loer ligt is complete chaos overigens. Waar ik op hoop is het uitbrengen van de islamversie van The Life of Brian. Pas dan weet ik dat het echt goed gaat in de wereld. Dát gaat overigens nog wel even duren.

Wat ik hoop is dat er geen verdere vraag komt naar allerlei onafhankelijkheid van regio’s die zichzelf nooit in de lucht kunnen houden. Het is hybris en het is spugen in de bron waaruit je al jaren drinkt. Ook Catalonië zal niet zelfstandig in staat zijn voort te bestaan, met hoeveel hartstocht de mensen dat ook willen. Het is klein denken en het zijn stappen terug het verleden in. En dat terwijl de tijd maar één richting heeft.

En dan zijn er nog veel zaken die ik privé graag wil en waar ik naar uitkijk.

2018 wordt een jaar dat naadloos zal aansluiten bij 2017. Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg. Zo is het en zo zal het zijn.

Algemeen bekeken hoop ik dat de geesten weer opengaan en dat we stoppen met klein denken.