Afgelopen zondag was de tweede ronde in de verkiezingen voor een nieuwe burgemeester, dat wil zeggen: als er een tweede ronde nodig was. En dat was zo in Carcès (Var).

Alain Ravanello was burgemeester én de juwelier van het dorp. De laatste jaren ging ik in de zomer, rond mijn verjaardag, altijd even langs om te kijken welke nieuwe Lip-horloges hij weer had liggen. Lip is een oud Frans merk horloge, wordt gemaakt in Besançon en is bezig met een revival. In Nederland nauwelijks bekend. De Gaulle had er een en hij heeft er een cadeau gegeven aan Churchill. Het zijn goede en soms mooie horloges voor een zeer schappelijke prijs.

Zo heb ik hem leren kennen en zo raakten we ook altijd aan de praat over Carcès.

Een arm dorp in een arme streek. We hebben wel een regionale functie met een grote middelbare school waar de hele omgeving de jeugd naar toestuurt. En de markt op zaterdag trekt veel volk. Geen toeristen buiten het seizoen, maar lokale bewoners ook uit de omgeving van Carcès.

Het contrast met dorpen eromheen is groot.

Cotignac

Een dorp met minder inwoners maar met een levendigheid die enorm is. De markt op dinsdag is altijd druk en in het seizoen zo druk dat we wegblijven. Heel veel toeristen die op de markt maar ook op de schoonheid van het dorp afkomen. Want schoonheid is er. Er is een cours met terrassen en café’s, een is een mooi straatje naar het mooie plein bij het Hôtel de Ville. Er is in de loop der jaren veel bijgekomen: hotels, restaurants van heel eenvoudig pizza tot aan haute cuisine. ’s Avonds is het verlicht en het is dan een feest er gewoon rond te lopen.

Lorgues

Niet ons favoriete dorp maar wel een dorp dat veel te biedt. Een grote markt door het hele dorp heen, veel terrassen en restaurants en veel leven. Althans, in het seizoen. Daarbuiten is er niet veel te beleven. Afgelopen maand gingen we uit eten en er hing een arme sfeer. In de avond buiten seizoen is het uitgestorven. Veel Engelsen en Nederlanders in de zomer.

Entrecasteaux

Ja, heel erg klein maar prachtig natuurlijk. Uitzicht op het kasteel, een weg met wat café’s en een echt Provençaalse sfeer uit de boeken van Peter Mayle.

Carcès

En dan ons dorp. Het doet wat het moet doen. Er zijn wat café’s, twee bakkers, een supermarktje, een halal slager, een soort van groenteboer, wat restaurants en natuurlijk een grote pharmacie. Maar verder ontbreekt het aan verbeeldingskracht. Je zou zo veel meer kunnen met dit dorp. Het is heel oud en de Middeleeuwse stad is prachtig. Je moet hem wel vinden. Er zijn volop wijnboeren in de omgeving en de lokale coöperatie, Hameau, heeft het restaurant ernaast gekocht om een groot terras aan te leggen. Als we nou eens een of twee keer per jaar een grote foire aux vins zouden doen, inclusief een wijnroute die je kunt afleggen? Tijdens de campagne in het najaar een groot diner op de Place Respélido? In het seizoen wijn en streekgerechten proeven in het chateau?

Ik besprak het allemaal met de burgemeester. Een relatief jonge vent (vergeleken met mij) die dingen wil veranderen maar op een natuurlijk tempo. Een natuurlijk Frans tempo. Hij keek me aan en lachte. Ik wist, dit gaat nog wel even duren.

De verkiezingen

Het was niet eenvoudig: de eerste ronde was nek aan nek met zijn concurrent. Er moest dus een tweede ronde komen en die heeft hij gewonnen met bijna 47% van de stemmen. Hij mag dus weer. De burgemeester is dood, leve de burgemeester. Dat is mooi want zo krijgt het dorp ook wat continuïteit. Ik hoop dat in zijn plannen de ontwikkeling van Carcès een grote plaats krijgt. Iedereen zal ervan profiteren. Het zal nooit groots en meeslepend worden en dat hoeft ook niet, maar de stilstand die een langzame achteruitgang betekent tegengaan, zou wel mooi zijn. “Carcès en Avant”! Zo heet zijn lijst. Doen dus.