Als mensen vragen waar ik al 23 jaar kom in de Var, en ik zeg ‘Carcès’, dan is het antwoord meestal ‘oh, Cassis! daar zou ik ook wel een huis willen hebben’. Ja, ik ook, is dan meestal mijn antwoord. Want, tja, cassis is niet te hachelen maar het dorp Cassis. is dat zeker wel.

In mijn vorige blog nam ik jullie mee naar Marseille, dus drukte van een ruige stad. In deze blog (5 van 15 restaurants) gaan we naar Cassis. Een prachtig dorp op zo’n vijf kwartier rijden vanaf Carcès. We waren er al een paar keer geweest. Meestal gecombineerd met een calanque, een bezoek aan Marseille of Toulon. Nu hebben we een doel: lunch! Lunch bij een gerenommeerd Michelinrestaurant: La Villa Madie***.

Dat kwam zo. De jongste zoon was klaar met zijn middelbare school en mocht iets kiezen wat hij erg leuk zou vinden. Dat was eten bij een driesterrenrestaurant. In Frankrijk. Gecombineerd met de vakantie kwamen we dus hier uit, in Cassis.

Het is even zoeken, zo net buiten het dorp en je rijdt er snel voorbij. Naast een lelijke parkeerplaats is een kleine ingang naar het restaurant. En dat is prachtig. Ruim opgezet, mooi ingericht en voorbeeldig personeel. Vanaf minuut één voel je je werkelijk te gast. Alles is er op ingericht jou een geweldige ervaring te bieden. En die is er.

Het begon al met de dikste wijnkaart ooit.

We zaten buiten met uitzicht op zee en de hellingen van de calanque. Toen de eerste amuse werd geserveerd wisten we al: dit wordt top. Alles klopte: mooie smaken, mooi geserveerd. En het hield niet op. Van het ene prachtgerecht naar het andere.

Ik kan nog wel even doorgaan, maar volgens mij is het wel duidelijk. Hier eet je de sterren van de hemel. Na een lange tijd kwam de kar met kaas voorbij. Daar hou ik enorm van na het diner en we kozen alle drie bescheiden stukjes met een vijgenjam erbij. Drie stukjes per persoon. Die bleek ik later apart te moeten afrekenen, geen onderdeel van het diner, tegen een prijs waarvan je ook met zijn drieën uit kunt eten in Zuid-Frankrijk ergens zomaar onder een boom op een terras. Dat was het enige minpunt. Maar een mens moet niet zeuren.

Koffie kregen we verder naar beneden waarbij er wat friandises werden geserveerd: ook weer goddelijk en van grote schoonheid.

Nog lang hebben we genoten van alles met uitzicht op zee. Het was een perfecte ervaring in een – op zich – al perfect dorp. De prijsstelling is dusdanig dat je dit niet iedere week doet, zal ik maar zeggen. Maar wil je een keer perfect eten, een perfecte ervaring hebben en zeer tevreden naar huis kunnen rijden, reserveer dan hier een keer. Lunch is mooi omdat je in de zon met uitzicht op zee een mooie lange luie zit hebt.

Voor de volledigheid nog even het adres. Reserveren moet echt, ruim van tevoren ook. Maat dat mag ook. Zoals Michelin ook zegt: een restaurant om speciaal naar toe te gaan.

Volgende keer, nummer 6 van 15, neem ik jullie mee naar Cannes.