Heb je een stuk of tien adressen in de Var waar je graag eet? Dat was de vraag die ik kreeg van de hoofdredacteur van Côte & Provence, een mooi blad waar ik correspondent voor ben. Zo een stuk of drie opnoemen lukte me direct, maar tien? Ik dacht dat het moeilijk zou zijn. Zeker, een mens gaat uit eten en je kunt zo tien restaurants noemen, maar dat wilde ik niet. Dan noem je gewoon het laatste waar je gegeten hebt. Maar daar ging het natuurlijk niet om.

Ik vroeg me af: Welke restaurants hadden een blijvende indruk achtergelaten?

Er kwam er een als eerste in me op overigens. Een hamburgertent in ons eigen dorp op een van de pleintjes: Méli Mélo heet het volgens mij. Onvergetelijk, zo slecht heb ik echt nog nooit een hamburger gekregen. Vet, smakeloos, een pond gesmolten kaas en een broodje zoals ik dat niet kende in Frankrijk. We waren met zijn drieën en ieder bestelde een andere variant. Dat had niet gehoeven. We kregen hetzelfde. Het toilet was die nacht een goede vriend.

Al etende leverden we commentaar op het eten en het publiek. Het zou niet meer goed komen tussen ons en dit tentje. Naast ons zat een oude man ook een burger weg te happen, met veel bier erbij. Hij stond op en zei ons in het Vlaams gedag en wenste ons een fijne avond. Al ons gemopper had hij woordelijk meegekregen. Dat was wel een leuke afsluiter.

Maar dat wilde ik niet: nare ervaringen delen. De vraag was dus een andere.

Waar had ik top gegeten, waar misschien gemiddeld maar in een mooie ambiance? Waar waren de leukste mensen? Enzovoort.

Ik ging er eens goed voor zitten en ik kwam tot vijftien restaurants. Vijftien. 

De eerste vijf waren simpel want top of mind. Een sterrentent, een aan zee, een waar ik tussen de wijnranken zat. En als je dan eenmaal bezig bent en langzaam weer voelt hoe het is om in Frankrijk te zijn, weer de lome avonden voor je ziet, dan komen veel dingen boven. Herinneringen komen altijd via de achterdeur. Die stond opeens helemaal open.

Goed, vijftien restaurants dus.

Ik zal ze hier alle bespreken met iets meer achtergrond dan in het artikel, want daar kon ik niet alles in kwijt. Voor wie het lezen wil en voor wie wellicht een leuke tip zoekt. Zoals gezegd, van schreeuwend duur tot goedkoop. Maar alles memorabel.

Het eerste restaurant dat ik bespreek zit gewoon op loopafstand van ons dorp: Picotte Provence. 

Tot de volgende keer!