Maanden geleden heb ik besloten niet meer in de auto naar de radio, Radio 1, te luisteren. Ik was een echte verslaafde. Als ik om 07.45 in mijn auto stapte luisterde ik een uur naar de radio. Naar huis, idem. Als ik een keer, redelijk vaak, van Amsterdam naar Apeldoorn moest luisterde ik radio. Gewoon altijd. En altijd radio 1.

En toen opeens ben ik gestopt. Nou ja, vrijwel. Ik luister nog altijd naar ‘Met het oog op morgen’ om bijgepraat te worden. Het einde haal ik meestal niet.

Ik ben naar podcasts gaan luisteren. Filosofie, wiskunde, geschiedenis et cetera. Heerlijk. Over Habermas, Sartre, WO2, Euler, Foucault en Beauvoir. Maar ook bijvoorbeeld over Nussbaum, die ik nauwelijks kende.

Om bij te blijven lees ik de krant. Het voordeel daarvan is dat er geen hijgerigheid in zit. Althans, als je de juiste kranten leest, in mijn geval De Volkskrant en Trouw. Alle ophef over de volstrekte amateurs die in Den Haag een beetje zitten te lullen terwijl er ergens dichtbij oorlog is, leest de dag erna meer als een psychiatrische casestudy dan iets om opgewonden over te worden.

Mijn leven is veel relaxter geworden.

Ik kan het iedereen aanraden.