Er was een tijd dat ik iedere zaterdag op de Steynlaan kwam. Corum zat daar op een hoek en ik deed
daar boodschappen. Zo had ik een heel rijtje: de bakker, de slager op de Bergweg en dan door naar
Corum. Vanaf mijn huis op de Dalweg was dat altijd een lekker ritje. Thuisgekomen werd het gezin
een beetje wakker en kon zo aan het verse ontbijt.
Inmiddels ben ik verhuisd, is de slager weg en is Corum verhuisd naar het centrum. Wat is gebleven is
de Steynlaan.

In de loop der jaren heb ik veel zien veranderen. Winkels gingen af en aan, veranderden van eigenaar
of bleven wat zij al jaren zijn, zoals de kapper. Wat nooit is veranderd is het gekke karakter van de
Steynlaan. Een allegaartje van winkelaanbod, het wormvormig aanhangsel van het centrum maar
toch ook helemaal niet het centrum. Een onduidelijk straat waarvan je niet precies weet waarom je
er zou moeten vertoeven.

Maar als ik door mijn oogharen kijk zie ik in potentie ook een soort Kanaalstraat in Zeist. Die
Kanaalstraat in Utrecht, in Lombok om precies te zijn, is ook een allegaartje. Als kind kwam ik daar al
met mijn ouders in augustus tijdens de feestweek. Een echte arbeidersbuurt, arm en heel Utrechts.
In de loop der jaren veranderde de straat volop. En nu is het een mix van autochtoon en allochtoon,
van Nederlandse geuren en geuren van rond de Middellandse Zee. Heerlijk. Je kunt er olijven kopen,
nana en koshbar (munt en koriander) maar ook exotisch aardewerk. De sfeer is druk en top.
Dat beeld heb ik als ik zomaar op een herfstmiddag uitkijk over een druilerige Steynlaan. Een aantal
ingrediënten is er al. De dierenwinkel, de winkel met stenen, kroegen, de kapper, een aantal winkels
met exotische producten, de eroshop, een wijnhandel, restaurantjes enzovoort. Ik vergeet er zo nog
een en ander.

Wat ontbreekt is een ziel. En voor die ziel is beleid nodig, niets ontstaat zomaar uit het niets. Als de
gemeente Zeist de Steynlaan anders bekijkt, namelijk als de plek waar de grote wereld Zeist
binnenkomt, dan is er een kans van slagen. Het is niet in een jaar gedaan, veranderingen nemen tijd
in beslag. Maar stel eens voor: vanaf het kruispunt loop je de Steynlaan in om al je lekkere dingen te
kopen, nog even een mooie schaal voor de couscous uit te zoeken en een speeltje voor de kat te
kopen. En tijdens de kerst is de laan mooi verlicht en druk. Stel je dat eens voor.

Ik zou er blij mee zijn. Wat ik inmiddels ook mis is de mooie verlichting van Stan & Co. Dat was nog
eens iets om blij van te worden. Maar ja, de wereld verandert.